Eintrag · Mnd. Handwb. (Lübben/Walther)
- Anchors
- 13 in 7 Wb.
- Sprachstufen
- 3 von 16
- Verweise rein
- 7
- Verweise raus
- 6
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1200–1600
MittelniederdeutschmankAdj.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +4 Parallelbelege
mank , Adj. nhd. verstümmelt, lahm I.: Lw. lat. mancus E.: s. lat. mancus, Adj., gebrechlich, kraftlos, mangelhaft; vgl.…
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschMank
Campe (1807–1813) · +1 Parallelbeleg
Mank , ein Verhältnißwort im N. D. und in der gemeinen Sprechart in der Mark, welches gemengt, vermischt bedeutet. Manga…
- modern
Verweisungsnetz
23 Knoten, 12 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit mank
109 Bildungen · 95 Erstglied · 13 Zweitglied · 1 Ableitungen
mank‑ als Erstglied (30 von 95)
mankeln
SHW
mank-eln Band 4, Spalte 521-522
Mankäten
MeckWB
Wossidia Mankäten n. zusammengekochtes Essen, aus Kartoffeln, Gemüse u. a. Zutaten bestehend; es wurde für den einen Tag gekocht und an dem …
mānkam
MNWB
mānkam
mankane
LW
man-kane, kleiner Kahn (für Einen Mann?)
mankanner
MeckWB
Wossidia mankanner unter-, miteinander: adschüs mankanner! Gruß der Hausierer Gü Güstrow@Groß Lantow GLant ; Prause 97. — Da. 131 b .
Mankappe
WWB
Man-kappe [verstr.] Anemone (nemorosa) (Frbg.).
Mankato
Meyers
Mankato , Hauptstadt der Grafschaft Blue Earth im nordamerikan. Staat Minnesota, am Hauptknie des Minnesotaflusses, Bahnknotenpunkt, mit kat…
mankct
KöblerMnd
mankct , Präp. Vw.: s. manget
mankedörch
MeckWB
Wossidia mankedörch -dör, auch manken-, manker-, mank- 1. zeitl. zwischendurch, mitunter: mankedörch würd' ok mal danzt Ro; mankedör Schö Sc…
mankeien
RhWB
mankeien mǫŋga·i.ən Merz-Stdt schw.: essen, frz. manger.
Mankel
RhWB
Mankel = Mantel (s. d.);
Mankelbau
BWB
Mankelbau Band 1, Spalte 1,1341
Mankell
Meyers
Mankell , Julius , schwed. Militär, Politiker und Schriftsteller, geb. 8. Juni 1828 in Stockholm, gest. daselbst 23. Febr. 1897, ward 1850 O…
Mankel, W.
DWBQVZ
Mankel, W.
Mankemang
MeckWBN
Wossidia Mankemang n. Mangel, Versäumnis, Manko Heim. 1, 119 b . — Frz. manquement.
Mankement
RhWB
Mankement maŋkəmęnt Mörs , Heinsb-Saeffelen , Aach ; makə- Klev , Kref , Kemp , Grevbr-Wickr , MGladb-Rheind , Sol , uWupp; mǫkə- u. mǫŋ…
manken
LothWB
manken [makən D. Si. ; màgírə Ri. Hom. Rom. ] intr. v. mangeln, fehlen: et kann net m. Das mangiert nit Ri. — lux. 276 ebenso; frz. manque…
manken I
RhWB
manken I = fehlen s. o. bei mank.
manken II
RhWB
manken II -a- hier u. da uMos schw.: 1. betteln; lo en dem Dorf es et gout fir se m. Bernk-Gonzerath , Kobl-Neuend . — 2. stibitzen; m. wie …
mankent
MNWB
manc (mang , mank) , mange (mangke) , mangen (mangken) , manget , manket (mangket , mancheth) , mankent , manct (mangt) , präp. , 1. innerha…
mankēren
WWB
mankēren V. 1. mangeln, fehlen: Daor mankeert nix an ( WmWb ). Wat mankeert di? ( WmWb ). — 2. fehlschlagen, misslingen: Dat is mi mankērt z…
Mankert
RhWB
Mankert in der Zs. Eərpəltsmaŋkərt Waldbr-Bladersb Sg. t. m.: Kartoffeln mit Käse (veralt.).
mankes
RhWB
mankes -ŋkəs Bo-Ramersd Adj. präd.: alter Klicker im Spiel verlustig; du bös m.; ene m. mache.
manket
KöblerMnd
manket , Präp. Vw.: s. manget
Mankgaut
MeckWB
Wossidia Mankgaut n. Gußmischung aus 7 Teilen Zinn und 3 Teilen Blei: '2 olde kannen, was manckgudt' Rost.-Osl. Hand. (K.) 164; 'hebben ... …
mankge
KöblerMnd
mankge , Präp. Vw.: s. manc (1)
mankgût
LW
mank-gût, Menggut, Zinn mit Blei vermengt.
mankgūt
KöblerMnd
mankgūt , N. Vw.: s. mancgōt
mankhaugen
MeckWB
Wossidia mankhaugen zwischenhauen; Rda.: willn eens ornlich mankhaugen Übelstände aufdecken Ro; tüchtig saufen Sta Stargard@Neustrelitz NStr…
mankhendörch
MeckWB
Wossidia mankhendörch örtl. hin und wieder (1889) Schö Schönberg@Schlagsdorf Schlagsd ; durch andere Gruppen hindurch: Un dansen un springen…
‑mank als Zweitglied (13 von 13)
almank
KöblerMnd
almank , Adv. nhd. zwischen, dazwischen, unter der Zeit ÜG.: lat. interea temporis E.: s. al, mank L.: MndHwb 1, 59 (almank), Lü 12a (almank…
Calamánk
Adelung
Der Calamánk , des -es, plur. doch nur von mehrern Arten, die -e, ein wollener ein- oder mehrfärbiger Zeug, welcher aber doch mehr gestreift…
darmank
WWB
dar-mank Adv. [verstr.] dazwischen. ⟨ -mank [verstr.], -manker [ Kr. Brilon Bri Wal], -manken ( Kr. Detmold Det Is) ⟩
dormank
MeckWB
Wossidia dormank s. MeckWB dor II 1 a.
dārmank
KöblerMnd
dārmank , Adv. Vw.: s. dārmanc*
gemank
KöblerMnd
gemank , Adv. Vw.: s. gemanc (2) L.: Lü 115b (gemank)
hîrmank
MNWB
hîr-mank hierzwischen, hierbei. —
hīrmank
KöblerMnd
hīrmank , Adv. Vw.: s. hīrmanc*
kalmank
DWB
kalmank , m. ein gemustertes wollenes zeug: seine schlafröcke von kalmank oder damast. Göthe 1840 20, 193 . auch kalemank, kallemank, calama…
Middenmank
Wander
Middenmank Middenmank as Swinkötel manken de Plummen. – Eichwald, 1522; Schlingmann, 1139.
minkmank
RhWB
mink-mank Köln : im Auszählr.: Ene, mene, m., tinktank; usem, busem, backen, ditz; Eier, Beier, Wesch!
Rückenmank
RhWB
Rücken-mank PfWB -ma·n. MülhRuhr f.: -tragkorb.
schmank
LothWB
schmank [šmak D. Si. ] adj. schlank, biegsam, mager: e schmanke Leiw ( Leib). — lux. 389 ebenso.
Ableitungen von mank (1 von 1)
gemank
KöblerMnd
gemank , Adv. Vw.: s. gemanc (2) L.: Lü 115b (gemank)