Eintrag · Schweizerisches Idiotikon
mank
Dieses Wörterbuch liegt nur als PDF-Faksimile vor — kein durchsuchbarer Volltext.
Eintrag · Schweizerisches Idiotikon
Dieses Wörterbuch liegt nur als PDF-Faksimile vor — kein durchsuchbarer Volltext.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +4 Parallelbelege
mank , Adj. nhd. verstümmelt, lahm I.: Lw. lat. mancus E.: s. lat. mancus, Adj., gebrechlich, kraftlos, mangelhaft; vgl.…
Campe (1807–1813) · +1 Parallelbeleg
Mank , ein Verhältnißwort im N. D. und in der gemeinen Sprechart in der Mark, welches gemengt, vermischt bedeutet. Manga…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
104 Bildungen · 95 Erstglied · 8 Zweitglied · 1 Ableitungen
SHW
mank-eln Band 4, Spalte 521-522
MeckWB
Mankäten n. zusammengekochtes Essen, aus Kartoffeln, Gemüse u. a. Zutaten bestehend; es wurde für den einen Tag gekocht und an dem folgenden…
MNWB
mānkam
LW
man-kane, kleiner Kahn (für Einen Mann?)
MeckWB
mankanner unter-, miteinander: adschüs mankanner! Gruß der Hausierer Gü GLant ; Prause 97. — Da. 131 b .
WWB
Man-kappe [verstr.] Anemone (nemorosa) (Frbg.).
Meyers
Mankato , Hauptstadt der Grafschaft Blue Earth im nordamerikan. Staat Minnesota, am Hauptknie des Minnesotaflusses, Bahnknotenpunkt, mit kat…
KöblerMnd
mankct , Präp. Vw.: s. manget
MeckWB
mankedörch -dör, auch manken-, manker-, mank- 1. zeitl. zwischendurch, mitunter: mankedörch würd' ok mal danzt Ro; mankedör Schö Dem ; -dörc…
RhWB
mankeien mǫŋga·i.ən Merz-Stdt schw.: essen, frz. manger.
RhWB
Mankel = Mantel (s. d.);
BWB
Mankelbau Band 1, Spalte 1,1341
Meyers
Mankell , Julius , schwed. Militär, Politiker und Schriftsteller, geb. 8. Juni 1828 in Stockholm, gest. daselbst 23. Febr. 1897, ward 1850 O…
DWBQVZ
Mankel, W.
MeckWBN
Wossidia Mankemang n. Mangel, Versäumnis, Manko Heim. 1, 119 b . — Frz. manquement.
RhWB
Mankement maŋkəmęnt Mörs , Heinsb-Saeffelen , Aach ; makə- Klev , Kref , Kemp , Grevbr-Wickr , MGladb-Rheind , Sol , uWupp; mǫkə- u. mǫŋ…
LothWB
manken [makən D. Si. ; màgírə Ri. Hom. Rom. ] intr. v. mangeln, fehlen: et kann net m. Das mangiert nit Ri. — lux. 276 ebenso; frz. manque…
RhWB
manken I = fehlen s. o. bei mank.
RhWB
manken II -a- hier u. da uMos schw.: 1. betteln; lo en dem Dorf es et gout fir se m. Bernk-Gonzerath , Kobl-Neuend . — 2. stibitzen; m. wie …
MNWB
manc (mang , mank) , mange (mangke) , mangen (mangken) , manget , manket (mangket , mancheth) , mankent , manct (mangt) , präp. , 1. innerha…
WWB
mankēren V. 1. mangeln, fehlen: Daor mankeert nix an ( WmWb ). Wat mankeert di? ( WmWb ). — 2. fehlschlagen, misslingen: Dat is mi mankērt z…
RhWB
Mankert in der Zs. Eərpəltsmaŋkərt Waldbr-Bladersb Sg. t. m.: Kartoffeln mit Käse (veralt.).
RhWB
mankes -ŋkəs Bo-Ramersd Adj. präd.: alter Klicker im Spiel verlustig; du bös m.; ene m. mache.
KöblerMnd
manket , Präp. Vw.: s. manget
MeckWB
Mankgaut n. Gußmischung aus 7 Teilen Zinn und 3 Teilen Blei: '2 olde kannen, was manckgudt' Rost.-Osl. Hand. (K.) 164; 'hebben ... maken lat…
KöblerMnd
mankge , Präp. Vw.: s. manc (1)
LW
mank-gût, Menggut, Zinn mit Blei vermengt.
KöblerMnd
mankgūt , N. Vw.: s. mancgōt
MeckWB
mankhaugen zwischenhauen; Rda.: willn eens ornlich mankhaugen Übelstände aufdecken Ro; tüchtig saufen Sta NStrel .
MeckWB
mankhendörch örtl. hin und wieder (1889) Schö Schlagsd ; durch andere Gruppen hindurch: Un dansen un springen mankhendöre Hey. Punsch. 245.
KöblerMnd
almank , Adv. nhd. zwischen, dazwischen, unter der Zeit ÜG.: lat. interea temporis E.: s. al, mank L.: MndHwb 1, 59 (almank), Lü 12a (almank…
Adelung
Der Calamánk , des -es, plur. doch nur von mehrern Arten, die -e, ein wollener ein- oder mehrfärbiger Zeug, welcher aber doch mehr gestreift…
KöblerMnd
dārmank , Adv. Vw.: s. dārmanc*
KöblerMnd
gemank , Adv. Vw.: s. gemanc (2) L.: Lü 115b (gemank)
MNWB
hîr-mank hierzwischen, hierbei. —
KöblerMnd
hīrmank , Adv. Vw.: s. hīrmanc*
DWB
kalmank , m. ein gemustertes wollenes zeug: seine schlafröcke von kalmank oder damast. Göthe 1840 20, 193 . auch kalemank, kallemank, calama…
Wander
Middenmank Middenmank as Swinkötel manken de Plummen. – Eichwald, 1522; Schlingmann, 1139.
KöblerMnd
gemank , Adv. Vw.: s. gemanc (2) L.: Lü 115b (gemank)