Eintrag · Lex. musicum Latinum
magister
magister -tri m. Bezeichnung für die authentischen Kirchentonarten — term that designates the authentic modes [syn.: auctor, auctoralis, auctoritas, autenticus, autentus, dominus, dux, maior frater, pater, princeps, principalis; opp.: discipulus, iunior, subiugalis] [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 10, 153: si volueris segregare a magistro discipulum et coniungere cum alio tono, non valebis (sim. LmLAurelian. 2, 18). LmLTon. Mett. p. 12. LmLTon. Mett. p. 62: Autenticus vel autentus protus Grece, quod veraciter Latine auctoralis, id est magisterialis primus vel auctoritas, id est magister primus. eqs. LmLTon. Mett. p. 63: Sunt igitur omnes VIII, ex quibus quattuor magistri, IIII proprios, ut prelibatum est, precedunt discipulos, quorum quisque tam magistrorum quam discipulorum propriis singillatim utuntur diffinitionibus. ibid. al. LmLAurelian. 8, 8: Autenticum Greca lingua[] auctorem sive magistrum dicimus vel exemplar. LmLAurelian. 8 p. 136-137. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 76: quatuor dicuntur autenti, id est magistri vel principales. LmLTon. Lugd. 1, 1: autenticus protus, id est magister vel princeps primus. eqs. LmLBerno prol. 5, 16 app. crit.: autentus protus, idest primus magister, autentus deuterus, idest secundus magister (inde LmLPs.-Berno mon. 8, 4-5. LmLFrut. brev. 7 p. 52). eqs. ibid.: Latinis utamur nominibus et excelsiores magistros, inferiores vero discipulos nominemus (inde LmLPs.-Berno mon. 8, 10. LmLFrut. brev. 7 p. 52). LmLBerno prol. 5, 16 app. crit.: Cantus igitur primi magistri eiusque discipuli, idest primi et secundi modi, in ⋅D⋅ finitur eqs. (inde LmLPs.-Berno mon. 9, 4. LmLFrut. brev. 7 p. 56. LmLAnon. Wolf p. 207. LmLThom. Bad. p. 92). LmLBerno prol. 6, 16 app. crit. (inde LmLPs.-Berno mon. 11, 4-14. LmLFrut. brev. 8 p. 59-60). eqs. ibid. al. LmLBerno ep. 9. LmLPs.-Berno mon. 10, 1. LmLHermann. mus. p. 25 (p. 128b): nulla subiugalium differentia vel super magistrum vel cum ipso, sed semper inferius locum accipit (inde LmLAnon. Wolf p. 216). ibid. al. LmLHermann. mus. p. 32 (p. 132a): autenticus est, hoc est auctor sive magister. LmLHermann. mus. p. 33 (p. 132b). eqs. LmLHermann. mus. p. 35-36 (p. 134a-b). LmLHermann. mus. p. 60-61 (p. 146b). LmLWilleh. Hirs. 21 (c. 20), 23: Plagae autem non supra finalem in diapente, ut magistri. LmLAnon. Prag. 253. LmLAnon. Prag. 261. LmLPs.-Guido arithm. p. 56b. LmLPs.-Guido arithm. p. 57b. LmLPs.-Guido arithm. p. 59a: Nullus autem subiugalis cum suo magistro in eadem litera „saeculorum amen“ collocat. LmLCompil. Paris. I p. 193: Sunt et alii ex istis ..., qui remittentes in ipsis suis sonitibus de magistris habere videntur et finem de iunioribus. LmLFrut. brev. 7 p. 56 (inde LmLAnon. Wolf p. 208). eqs. LmLFrut. brev. 8 p. 62. LmLFrut. ton. p. 167. LmLAnon. Wolf p. 198. LmLAnon. Wolf p. 211. LmLAnon. Wolf p. 223 (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 33, 15-18). LmLQuaest. mus. 1, 19 p. 44. LmLTheog. Mett. 27, 4 (p. 191a): Autenticus autem dicitur quasi magister et praelatus, quia sumpsit nomen ab auctoritate. LmLTheog. Mett. 32, 1 (p. 193a). LmLIoh. Cott. mus. 12, 28: Cum igitur octo toni per totidem diapason currant, sicut semper duo toni, id est magister et discipulus, cohaerent, sic et eorum diapason connectuntur (inde LmLConr. Zab. tract. AZ* 3). LmLIoh. Cott. mus. 19, 6 (inde LmLReg. comp. p. 193). LmLIoh. Cott. mus. 19, 11. [s.XII] LmLTon. Vatic. 12, 5 p. 202: Tercius tonus autentus, Grece deuterus, idest magister vel modus secundus. eqs. [s.XIII] LmLTrad. Garl. plan. V 216: Autentici possunt dici magistri vel patres. LmLTrad. Garl. plan. V 221. LmLVers. Postquam pro 279-282. LmLVers. Postquam pro 305-319. LmLGuido Dion. 1, 2, 179: A musicis quippe quidam tonorum impares appellantur, videlicet primus, tertius, quintus et septimus, quos etiam non solum principales seu autenticos, sed etiam masculinos nuncupant et magistros. LmLIac. Leod. spec. 6, 35, 20: quattuor authentici tactorum modorum dicuntur domini, dicuntur magistri, dicuntur duces. LmLGoscalc. 1, 5 p. 70, 13: Et dicuntur toni autentici quasi auctores, principales et magistri. [s.XV] LmLTrad. Holl. III 6 p. 46. LmLIoh. Tinct. nat. 1, 48. LmLBart. Ram. 1, 3, 2 p. 55. LmLGuil. mon. 9 p. 54. LmLGuil. mon. 9 p. 55: Secundum beatum Gregorium ... nota, quod isti octo toni dispartiuntur in magistros et discipulos. LmLSzydlov. 12 p. 46: Notandum primo, quod de numero tonorum imparium, qui sunt quatuor, scilicet primus, tercius, quintus et septimus, quilibet eorum secundum Latinos potest vocari hoc nomine: autentus, principalis, magister, dominus, pater, maior frater.