lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

luc

mhd. bis Lex. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Lexer
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
11
Verweise raus
9

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    lucflex. (-ges) stm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege

    luc flex. (-ges) stm. lüge. ahd. lug Graff 2,135. unz der luc von mînem munde gebüeʒet werde Osw. 2234. si seiten ûf in …

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Luc

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Luc. , bei Tiernamen Abkürzung für Hippolyte Lucas , franz. Entomolog, Beamter am Musée d'histoire naturelle in Paris.

Verweisungsnetz

13 Knoten, 14 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 8 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit luc

359 Bildungen · 328 Erstglied · 30 Zweitglied · 1 Ableitungen

luc‑ als Erstglied (30 von 328)

luc...

KöblerAhd

luc... , . Vw.: s. luh..., luk...

Lucac

Meyers

Lucac , 1) Johann Christian Gustav , Anthropolog, geb. 14. März 1814 in Marburg, gest. 4. Febr. 1885 in Frankfurt a. M., studierte in Marbur…

Lucae, Karl

DWBQVZ

Lucae, Karl *1833 Berlin †1888 Marburg.

Lucaescher Zeichenapparat

Meyers

Lucaescher Zeichenapparat , Apparat zur Aufnahme von Projektionszeichnungen von Gegenständen, besonders von Schädeln, besteht aus einem Zeic…

Lucanĭa

Meyers

Lucanĭa , s. Lukanien .

Lucanien

Herder

Lucanien , altital. Landschaft zwischen Campanien, Apulien, Calabrien u. Bruttium, von einem sabellischen Stamme besetzt, der die Ureinwohne…

Lucanus

Herder

luc·anus

Lucanus , Marcus Annäus, geb. 38 n. Chr. zu Corduba in Spanien, Neffe des Philosophen Seneca, erwarb zu Rom Ruhm als Redner u. Dichter sowie…

Lucas

Herder

Lucas , der Evangelist , geb. zu Antiochien in Syrien, Arzt, wahrscheinlich auch Maler, wurde Christ u. 51 n. Chr. Reisegefährte und Mitarbe…

Lucas van Leiden

Meyers

Lucas van Leiden , eigentlich Lucas Jacobsz , von den Italienern Luca d'Olanda genannt, holländ. Maler, Kupferstecher und Zeichner für den H…

Lucas von Leyden

Herder

Lucas von Leyden , eigentlich Lucas Dameß , einer der berühmtesten niederländ. Maler, geb. zu Leyden 1494; lernte zuerst bei seinem Vater, d…

Lucayos

Herder

Lucayos , lucaische Inseln, s. Bahamainseln.

Lucca

Herder

Lucca , früher souveränes Herzogthum, seit 1817 als Präfectur mit Toscana vereinigt. gränzt an das Mittelmeer u. Toscana, wird vom Apennin d…

Lucchesini

Herder

Lucchesini , Girolamo, Marchese, geb. 1750 zu Lucca, seit 1778 Vorleser und Bibliothekar bei Friedrich II., von dessen Nachfolgern zu wichti…

luc ckes

Lexer

luc , -ckes stn. deckel ( vgl. Schm. Fr. 1,1434. Kwb. 181 ), zu folgern aus belucken. — zu lûchen.

Lucena

Herder

luc·ena

Lucena (Lus—), span. Stadt in Andalusien mit 20000 E., Tuch- u. Leineweberei, Seifefabrikation.

Lucera

Herder

luc·era

Lucera (Lutsch—), neapolitan. Stadt in der Provinz Capitanata, Bischofssitz, mit 12000 E., Oel- und Seidehandel. Ist das altapulische Luceri…

lucere

GWB

luc·ere

lucere lat; PartPräs aufblühen; mBez auf heliotrope, sich dem Licht zuneigende Pflanzen GWB N13,145,12 Morph Plp Juliane Brandsch J.B.

Lucěres

Meyers

luc·eres

Lucěres , eine der drei alten patrizischen Tribus in Rom (s. Tribus ).

Lucerna

Meyers

luc·erna

Lucerna (lat.), die Öllampe der alten Romer; vgl. Lampen, S. 881.

Lucernarĭa

Meyers

Lucernarĭa , Gattung festsitzender Medusen (s. d.).

lucerne

DWB

luc·erne

lucerne , f. 1 1) leuchte, schon früh aus lat. lucerna übernommen und gern dichterisch und in vergleichen verwendet: âvê, vil liehter meres …

lucerne,

FWB

1. ›(in der Regel:) kleinere, tragbare Lampe, Laterne‹; sehr vereinzelt: ›größere, weitscheinende Leuchte‹.; 2. ›als Lichtgestalt, Lichtbrin…

Lucetĭus

Meyers

Lucetĭus , Beiname des Jupiter (s. d., S. 379).

luc als Zweitglied (30 von 30)

bealluc

KöblerAe

bealluc , st. M. (a) nhd. Hode E.: s. germ. *ballō-, *ballōn, *balla-, *ballan, sw. M. (n), Kugel, Ball (M.) (1); vgl. idg. *bʰel- (3), *bʰl…

binefluc

KöblerMhd

binefluc , st. M. Vw.: s. binevluc

bulluc

KöblerAe

bul·luc

bulluc , st. M. (a) nhd. Stierkalb Hw.: s. beald, bealloc, bolla, bula E.: s. bula L.: Hh 38

bînevluc

MWB

bînevluc stM. ‘(Recht zur) Imkerei’ den bineflug vnde das geiegetze [= gejageze ‘Jagdrecht’] vnde swas ich zvͦ lehenne von deme herzogen hab…

bīnevluc

KöblerMhd

bīnevluc , st. M. nhd. „Bienenflug“, Recht zur Imkerei, Imkerei Q.: Urk (1285) E.: s. bine, vluc W.: s. nhd. Bienenflug, M., Bienenflug, DW …

Deluc

Herder

Deluc (frz. Delük), Jean André, berühmter Physiker und Geolog, geb. 1727 zu Genf, 1770 Mitglied des großen Raths daselbst, ging darauf nach …

ertfluc

KöblerMhd

ertfluc , st. M. Vw.: s. ertvluc

ertvluc

KöblerMhd

ert·vluc

ertvluc , st. M. nhd. „Erdflug“, Flug auf den Boden, bodennaher Flug Q.: Rumelant (13. Jh.) E.: s. ert, erde, vluc W.: nhd. Erdflug, M., Erd…

gafeluc

KöblerAe

gafeluc , st. M. (a) nhd. Wurfspeer I.: Lw. kymr. gaflach? Hw.: s. gafol (2) E.: s. gafol (2); s. kymr. gaflach, M., Speer; idg. *gʰabʰolo-?…

himelvluc

KöblerMhd

himel·vluc

himelvluc , st. M. nhd. „Himmelflug“, Flug zum Himmel Q.: Mechth (1343-1345) E.: s. himel, vluc W.: s. nhd. Himmelsflug, M., Himmelsflug, DW…

houbetluc

KöblerMhd

houbet·luc

houbetluc , st. M. nhd. „Hauptlüge“, schwere Lüge, Verleumdung Q.: Urk (1252) E.: s. houbet, luc W.: nhd. DW- L.: WMU (houbetluc 26 [1252] 2…

hōchvluc

KöblerMhd

hōch·vluc

hōchvluc , st. M. nhd. Hochflug, hochfliegende Vögel und die Jagd darauf Q.: DRW (1470) E.: s. hōch (1), vluc W.: nhd. Hochflug, M., Hochflu…

illuc

MLW

illuc adv. 1 in univ.: a spectat ad directionem (quaeritur ‘quo’, ‘in quem locum’?) i. q. illo, eodem, ἐκεῖσε – dorthin, dahin (fere concr.;…

invluc

KöblerMhd

invluc , st. M. Vw.: s. īnvluc

kappūnvluc

KöblerMhd

kappūn·vluc

kappūnvluc , st. M. nhd. Kapaunflügel Q.: Vintl (1411) E.: s. kappūn, vluc W.: nhd. DW- L.: LexerN 3, 266 (kappûnvluc)

minnevluc

KöblerMhd

minne·vluc

minnevluc , st. M. nhd. „Minneflug“ Q.: Mechth (1343-1345) E.: s. minne (1), vluc W.: nhd. DW- L.: MWB (minnevluc)

mioluc

KöblerAe

mioluc , F. (kons.?) nhd. Milch Hw.: vgl. got. miluks*, an. mjolk, afries. melok, as. miluk*, ahd. miluh E.: germ. *meluk, *meluks, F. (kons…

sioluc

KöblerAe

sio·luc

sioluc , st. M. (a?) nhd. Seide Hw.: vgl. ahd. silih I.: Lw. slaw. selku E.: s. slaw. selku L.: Hh 295

wiluc

KöblerAe

wiluc , st. M. (a) Vw.: s. weoloc

wioluc

KöblerAe

wioluc , st. M. (a) Vw.: s. weoloc

wulluc

KöblerAe

wul·luc

wulluc , Sb. nhd. Bedeckung, Einhüllung ÜG.: lat. involucer Gl Q.: Gl E.: s. germ. *wellan, st. V., wallen (V.) (1); vgl. idg. *u̯el- (7), *…

ërtvluc

MWB

ërtvluc stM. ‘bodennaher Flug’, von der Schwalbe: die swalewe vêt die mücken, vor dem valken des sie bâget. / den ertvluc unde den swippersw…

învluc

MWB

învluc stM. ‘Hereinfliegen, Einflug’ si fliegent an die waid von irn nesten gegen der sunnen aufganch, aber des nestes tür ist gegen der sun…

übervluc

KöblerMhd

übervluc , st. M. nhd. „Überflug“, Aufschwung Q.: Seuse (1330-1360) (FB übervluc) E.: s. übervliegen W.: nhd. Überflug, M., Überflug, DW 23,…

īnvluc

KöblerMhd

īnvluc , st. M. nhd. Einflug, Einfliegen, Rückflug, Hereinfliegen Q.: BdN (1348/1350) E.: s. īn, vliegen W.: nhd. (ält.) Einflug, M., Einflu…

ūfvluc

KöblerMhd

ūfvluc , st. M. nhd. „Aufflug“, Emporsteigen, Emporfliegen Q.: BdN (1348/1350) E.: s. ūfvliegen W.: s. nhd. Aufflug, M., Aufflug, DW 1, 646,…

ūzvluc

KöblerMhd

ūzvluc , st. M. nhd. Ausflug, Aufschwung Q.: PassI/II (Ende 13. Jh.), PassIII (Ende 13. Jh.) E.: s. ūz, vluc W.: nhd. (ält.) Ausflug, M., He…

Ableitungen von luc (1 von 1)

luce

GWB

luce ital Licht; nur im naturwiss Zshg der Newton-Rezeption Aus dem l. simplice [ einfachen Licht ] wird ein l. settemplice [ siebenfaches L…