Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
LANT flex. (-des) stn.
1. festes land, erde, boden. sîn hant sazte mich hinder daʒ ros an daʒ lant Iw. 36. erbûwen lant Parz. 398,23. 534, 19. er streich waʒʒer unde lant das. 479,23. fuoren über an daʒ lant das. 624,11. er schiffete anderhalp an lant und als er ûʒ zem werde quam sîn schiffelîn er ie sâ nam Trist. 6744. daʒ man ze lande schielte das. 11659.
2. das gebiet. ir erbe und ir lant Iw. 151 u. m. ir lant — Etzelen lant Nib. 5,3. 4. der schêtîs âne lant noch was W. Wh. 329,20. des landes herre, vrouwe Iw. 232. 154. daʒ ir muget landes herre wesen Nib. 469, 3. des landes künec Parz. 424,7. landes wirt das. 419,18. ze Britanje in daʒ lant Iw. 52. ze Tenemarke in daʒ lant Nib. 297,4. Aʒagouc daʒ lant Parz. 50,26. daʒ hêre lant das heilige lant Walth. 15,1. 78,12. daʒ vinster lant die hölle litan. 956. W. gast. 65. a. vgl. Grimm zur g. sm. LIII, 4. Burgonden lant Nib. 367,4. der Schotten lant MS. 2,249. b. liute unde lant Iw. 281. daʒ ich habe von rehte beidiu liute unde lant Nib. 108, 3. ûʒ dem lande varn, rîten Iw. 205. 218. ze lande varn in sein land zurückkehren das. 115. Parz. 98,9. daʒ si ze lande solten heim kehren Nib. 163,2. Trist. 1421. dâ ze lant, dar enlant Nib. 311,3. enlant das. 142, 4. B. vgl. Gr. 3,154. her wider lant her zu diesem lande Trist. 12817. die wellent iuch suochen inʒ lant Nib. 142, 4. von lande aus der heimat das. 368,4. 1219,2. Trist. 5404. 12814. — after lande nach dem lande hin, durch das land. nu ist after lande mîn laster vil mære En. 2413. daʒ er boten sande nâch sînen mannen after lande das. 8381. 12556. diu mære ritterschaft die er besande wîte after lande das. 4513. swaʒ man der boten sande mit den mæren after lande Kl. 2966. H. vgl. after. der mir ze triuwen wird erkant den minnich überʒ vierde lant Vrid. 96,15. sît über lant ein frouwe saʒ eine landesherrin Parz. 824,2. diu was frouwe überʒ lant das. 514, 28. — plur. ich reit in diu lant Iw. 158. durch diu lant das. 213. ich neic umbe in elliu lant das. 282. er reit in menegiu lant Nib. 22,3. dâ mit ich si sihe dur elliu lant Walth. 99, 28. der schœnste über elliu lant Parz. 258,3. daʒ wir iht lande ertwingen etwas der lande Nib. 114,3. dâ wânte ich diu lant hân verbrant MS. 1,55. b. tiuschiu lant Walth. 13,14. 107,10. Otto 438 und anm. — wannen bistu der lande Mor. 2136. swar er der lande kæme MS. 2,239. b. vgl. 1. 173. b. Gr. 4,761.
3. die stände des reiches. hie mite sô wart daʒ lant besant, die lantbarûne die mein ich Trist. 9264.
4. die einwohner, des landes klage wart dô mê das. 1829.