lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

kemel

mhd. bis Dial. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 4 Wörterbücher
Anchors
4 in 4 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
3

Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

kemel

Bd. 1, Sp. 1545

kemel , kemelîn s. kembel, s. kembelîn.

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    kemel

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +2 Parallelbelege

    kemel , kemelîn s. kembel, s. kembelîn.

  2. modern
    Dialekt
    Kemel

    Rheinisches Wb.

    Kemel -ē- = Kümmel III (s. d.);

Verweisungsnetz

7 Knoten, 3 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 3 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit kemel

17 Bildungen · 17 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

kemel‑ als Erstglied (17 von 17)

kemelhâr

MWB

kemel·hâr

kemelhâr stN. auch kembel-. ‘Kamelhaar’ und was dis heiligen gewant / von kembel hâre, daz er vant / liggende in der wilde / der welde und d…

kem(e)lîn

AWB

kem·elin

kem ( e ) lîn mhd. st. n. kemlin: nom. sg. Gl 3,32,41 ( Wallerst. I. 2. fol. 21, 13. Jh., clm 4350, 14. Jh., 1 Hs. c-, 1 -æ-). ( kleines ) K…

kemeling

KöblerMnd

kemel·ing

kemeling , F.? Vw.: s. kemmelinc L.: Lü 170b (kemeling)

kemelopart

KöblerMhd

kemelopart , st. M. nhd. Kamelopard, Giraffe ÜG.: lat. cameleopardus VocOpt Hw.: s. kembelpart Q.: RqvII (FB kembelpart), VocOpt (1328/1329)…

kemelîn

MWB

kemelîn Adj. unklar, ob Syntagma oder Kompositum. ‘vom Kamel’ si essin alle vleisch ane camelin vleysch MarcoPolo 69,2 MWB 3,1 198,29; Bearb…

kemelînvleisch

MWB

kemelînvleisch stN. → kemelîn Adj. MWB 3,1 199,5;