Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hantfano sw. m.
hantfano sw. m. , mhd. hantvane, nhd. handfahne f. ; mnd. hantvāne, mnl. hantvane. — Graff III, 522. hant-fan-: nom. sg. -o Gl 3,146,23 ( SH A, 4 Hss. ). 181,30 ( SH B ). 247,9 ( SH a 2, 3 Hss. ). 248,67 ( ebda. ). 280,43 ( SH b, 2 Hss. ). 282,31/32 ( ebda. ). 303,63 ( SH d ). 304,60 ( SH d ). 321,22 ( SH e ). 339,12 ( SH g, 3 Hss. ). 340,7/8 ( ebda. ). 654,28 ( 4 Hss., davon 1 -n t f-). 655,26. 4,205,6. Hbr. I,319,23 ( SH A ); -e Gl 3,247,10 ( SH a 2 ). 249,1 ( SH a 2 ). 376,54 ( Jd ). 409,67 ( Hd. ). 716,49. 5,48,19; - ] 3,146,25 ( SH A ). 247,11 ( SH a 2 ). 249,2 ( SH a 2 ). 280,44 ( SH b )…