Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gihugida st. f.
gi- hugida st. f. , mhd. gehüg(e)de. — Graff IV,792. ke-hug-: nom. sg. -ida Nr 670,22 [154,12 = Hs. D ]; -eda ebda. ( Hss. GH = S. CLXIX,10/11; vgl. K.-T. 7,155,22/23) [154,17. 155,22/23]; acc. sg. -eda Np 144,7; ge-: nom. sg. -eda 134,13; dat. sg. -ede Npw 21,28. 108,17; acc. sg. -ida 144,7; -eda S 142,12 ( WB ); -ede Npw 108,14. 1) Gedächtnis, Erinnerungsvermögen: fone diu bigiho ih nu dir, got ..., nah diu so du nu irmanen geuuerdest mina gehugeda ... allero minero sundeno S 142,12 ( WB, min gihugide BB ). got uuas den dieten ... uzer gehugede Npw 21,28 (Np gehuhte). nu uuideruuerue in gehu…