Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gihaltida
‚Keusch-. Ableitung vom Part.Prät. S.
heit; pudicitia‘
gihaltan. – gihaltannissaAWB f. jō-St., Gl.
1,287,46. 47 (2 Hss., Anfang des 9. Jh.s,
alem.):
‚Keuschheit; castitas, pudicitia‘. S.
gihaltan, -nissa. – gihaltidaAWB f. ō-St., in B und
APs:
‚Wache, Aufsicht, Bewachung, Bewah-. Verbalabstraktum mit
rung, Befolgung, Ausübung; custodia, ob-
servantia, observatio‘
dem Fortsetzer des Suffixes urgerm. *-iþō-. S.
gihaltan, -ida. – gihaltigîAWB f. īn-St., in Gl.
2,196,68 (in 4 Hss., 10. und 11. Jh.):
‚Spar-. S. gihaltan, -îg. – gihaltnassîgihalt
samkeit; parcitas‘
nassîAWB, gihaltnissînissîAWB, gihaltnussînussîAWB f. īn-St., Gl. 2,230,20
(9. Jh.). 21 (Ende des 9. Jh.s) und StE:
‚(See-. S. gihaltan,
len-)Heil, Erlösung; salus‘
-nissî. – gihaltnissaAWB f. jō-St., Gl. 1,287,46
(Anfang des 9. Jh.s), O und Npg:
‚Befol-. S. gihaltan,
gung, Enthaltsamkeit, Keuschheit, Erlösung,
Heil; castitas, pudicitia, salus‘
-nissa. – Ahd. Wb. 4, 660. 662 f.; Splett, Ahd.
Wb. 1, 347 f.; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 396 f.;
Schützeichel6 148; Starck-Wells 208; Schütz-
eichel, Glossenwortschatz 4, 140. 141.