lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

fohren

nur Dial. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MeckWBN
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
8

Eintrag · Nachträge (Mecklenb.)

fohren

Bd. 8, Sp. 69
WossidiaMeckWBfohren
fahren 2 b. fischersprl. wie schotten (N): fahrenRud. Handb. Boote 27; 53.
98 Zeichen · 5 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. modern
    Dialekt
    fohrenPart.

    Mecklenburgisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    fohren a. Spr. varen fahren; die alte starke Flexion noch zuweilen im Prät. fohr und im Part. Prät. fohren. 1. ursprüngl…

Verweisungsnetz

11 Knoten, 9 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 9 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit fohren

19 Bildungen · 13 Erstglied · 3 Zweitglied · 3 Ableitungen

fohren‑ als Erstglied (13 von 13)

fohrenbach

DWB

fohren·bach

fohrenbach , m. forellenbach: one was die körner oder flitzschen sein, die man in seifen und fohrenbechen findet. Mathesius 55 b .

Fohrenbüppele

ElsWB

fohren·bueppele

Fo h re n büppele Banzenh. Hlkr. Dü. , Forlebüppele Str. Lobs. n. Zapfen der Kiefer. s. Forle Seite 141. — vgl. Schweiz. 4, 922.

Fohrenbupp

ElsWB

fohren·bupp

Fo h re n bupp , Forle n buppe n , Forle n bupper [Fórəpyp f. Dü. ; Pl. Forləpypə Wh. ; Forləpypər m. Rothb. ] Kiefernzapfen, wird zum Feuer…

Fohrenrad

MeckWBN

fohren·rad

Wossidia Fohrenrad n. Rad des Pfluges, das in der Furche läuft, s. Plaug I 2 b.

Fohrensmann

MeckWB

fohren·s·mann

Fohrensmann m. Seemann Wo. Seem. 1, 77; 2, 9; hei is 'n ollen Fohrensmann Wi Kirchd ; Weltz. Jungm. 50. Br. Wb. 1, 352; Kü. 1, 500; Me. 2, 9…

Fohrenstit

MeckWB

fohren·stit

Fohrenstit f. die Zeit der Seefahrt: in (bi) min Fohrenstit Ro Blank ; Dänd; Wi Kirchd .

Fohrenwald

PfWB

fohren·wald

Fohren-wald m. : ' Kiefernwald ', Fohrewald [ BZ-Dernb ]. Bad. II 192 .

fohren als Zweitglied (3 von 3)

losfohren

MeckWBN

los·fohren

Wossidia losfohren schnell und böse auf jem. zugehen: dat se up ehr Dochter losfohrt S. Neum. Volksm. 292.

rinfohren

MeckWBN

rin·fohren

Wossidia rinfohren hineinfahren: dor is he mit den Richter nah de Luft rinfohrt S. Neum. Volksm. 269.

rutfohren

MeckWBN

rut·fohren

Wossidia rutfohren heraus-, hervorkommen: he (Rumpelstilzchen) ... fohrt dörch 'n Fotbodden dörch rut S. Neum. Volksm. 173.

Ableitungen von fohren (3 von 3)

befohren

DWB

befohren , sich, metuere, vereri, und schon das diction. vratislav. 1620 führt auf ich befohre mich, vereor. befohren steht also für befahre…

erfohren

MeckWB

erfohren erfahren, erleben 1. trans: 'wo it gehalden, erfore wi bald' Dietr. V. Lohe 21; noch nie nich heff ick Späuken nich erfohren Ro Tes…

verfohren

MeckWB

verfohren a. Spr. vörfaren 1. a. Spr. intrans. wegfahren, verschwinden; bes. dodes vörfahren sterben: 'da mehr dann eine Erbjungfer verhande…