Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
asco sw. m.
sw. m., mhd. asche, nhd. asch m., äsche f.; as. asco, mnd. asch. — Graff I, 492 f.
Das ausl. -e fällt vom 12. Jh. an ab. Nur im Nom. Sing. belegt.
asc-o: Gl 3,45,29 (2 Hss.). 455,1 (clm 14747, 10. Jh.). 28. 30. 456,24 (Berl., Lat. 4° 676, Reichenau 9. Jh.). 688,59 (Sg 299, 9./10. Jh.). 4,102,42 (Sal. a 1, 4 Hss.). 245,18 = Wa 111,16. 246,39; -e 3,675,44 (Innsbr. 711, 13. Jh., mit dunklerer Tinte in askh korr.). — asch-o: Gl 3,45,29. 83,36 (SH A, 4 Hss.). 455,1 (2 Hss., Sg 299, 9./10. Jh.). 456,18. 4,174,43 (Sal. e); -e 3,56,20. 456,9. 4,102,43 (Sal. a 1).
asc: Gl 3,290,68 (SH b, 12. Jh.). 310,6 (SH d). 369,30 (Jd). 4,102,44 (Sal. a 1, -k). — asch: Gl 3,45,37 (7 Hss., drei 12. Jh.). 47,20. 83,37 (SH A, 3 Hss.). 202,25 (SH B, 12. Jh.). 290,68 (SH b). 361,23. 369,49 (Jd). 4,102,44 (Sal. a 1, 2 Hss.). 193,15.
esche: Gl 3,47 Anm. 8 (clm 27 329, 14. Jh.). — esch: Gl 3,45,39 (Göttingen, Lüneburg 15. Jh.); escz: 47,9 (Frankfurt, 14. Jh.).
Verlesen ist urco: Gl 3,15,57 (Sg 242, 10. Jh.). Jüngere Verschreibungen: asege: Gl 4,193,15 (Melk K 51, 14. Jh.); askh: 3,675,44 (-h aus -e korr., vgl. o.); ase: 290,69 (SH b, 13./14. Jh.); ahsch: 45,38 (14. Jh.); assch: 4,102,45 (Sal. a 1, 13. Jh.); achs: 3,45,39 (15. Jh.).
Äsche, Name eines in Gebirgsbächen häufigen Fisches, Thymallus vulgaris (vgl. Brehm 34,292 ff., Tierl. 2,58 f.): thymallus Gl 3,15,57. 45,29. 47,9. 56,20. 83,36. 202,25. 290,68. 69. 310,6. 361,23. 369,30. 455,1. 28. 30. 456,9. 18. 24. 675,44. 688,59. 4,174,43. 245,18 = Wa 111,16. 246,39. thymallus piscis 102,42. 193,15; den gleichen Fisch verstand man wohl auch unter umbro 3,47 Anm. 8. umber 369,49, vgl. Diefb. Gl. 626a s. v. vmbra, -o, denn der heute Umber benannte Umbrina cirrhosa L., Brehm 34,416, der nach Größe, Art und Lebensgewohnheit nichts mit der Äsche gemein hat, lebt im Mittelmeer und dürfte den Glossatoren nicht bekannt gewesen sein.