lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

arre

mhd. bis Dial. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MeckWB
Anchors
8 in 8 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
5
Verweise raus
4

Eintrag · Mecklenburgisches Wb.

arre

Bd. 1, Sp. 442
Wossidia arre im Abzählreim: arre barre de Vœgel de singen GüGüstrow@GülzowGülz.
59 Zeichen · 1 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    arrestf.

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +2 Parallelbelege

    arre stf. darangeld Swsp. 190,2. Schm. Fr. 1,121.

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Arre

    Deutsches Rechtswörterbuch

    Arre (von lat. arr(h)a, s. Walde,WB.² udW.) Nbf. ahr, ha(a)r, harre vgl. Arrung, Leitkauf, Subarrhation I Aufgeld bei Ka…

  3. modern
    Dialekt
    Arre

    Bayerisches Wörterbuch · +3 Parallelbelege

    Arre Band 1, Spalte 1,591f.

Verweisungsnetz

17 Knoten, 9 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 9 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit arre

212 Bildungen · 88 Erstglied · 123 Zweitglied · 1 Ableitungen

arre‑ als Erstglied (30 von 88)

Arrebo

Meyers

Arrebo , Anders , dän. Dichter, geb. 1587 in Äröskjöbing auf Ärö, gest. 1637 in Vordingborg auf Seeland, seit 1618 Bischof von Drontheim, we…

Arreboe

Herder

arre·boe

Arreboe , Anders, geb. 1587 auf der Insel Aroe, wurde als Bischof von Drontheim seines Lebens wegen abgesetzt, später erhielt er wieder eine…

Arreból

Meyers

arre·bol

Arreból (portug., meist in der Mehrzahl: Arrebóes ), Farbenspiel bei Sonnenaufgang im brasilischen Urwald.

Arrebussad'

MeckWB

Arrebussad' Wundwasser: Mi 4 a ; gleich Adeposade (Sp. 76).

Arrecifes

Meyers

Arrecifes , Distriktshauptort der argentin. Provinz Buenos Aires, am Fluß A., Nebenfluß des Paraná, an der Bahn Lujan-Pergamino, in fruchtba…

arrectus

MLW

adi. arrectus , -a, -um . attentus — gespitzt, aufmerksam : Waltharius 1200 auribus -is arrectis ( cf. Verg. Aen. 1,152). Prinz

Arreditsch

MeckWB

Arreditsch f. Eidechse, Nebenform zu Äditz (Sp. 80) mit Anlehnung an Adder (Sp. 67), also eig. Adderditz; Arreditsch Ha Vell ; -ditz Schö Sc…

arregno

MLW

* arregno , -avi , -are arregnare . regnare — herrschen : Transl. Gerulfi 11 ( MGScript. XV p. 907,24; c. 1088) Balduinus ... xxxvi -verat a…

arrenda

MLW

* arrenda , -ae f. (ad et * rendita) census datio, conductio — Zinszahlung, Pacht : Chart. eccl. Erf. 291 p. 159, 37sqq. (c. 1248) acceptavi…

ARRENDATOR

DWB2

ARRENDATOR m. pächter. übernahme von gleichbed. mlat. arrendator: ⟨1660⟩ Wilhelm .., arendator des gutts Vildünckel Gryphius lustsp. 319 LV.…

Arrếnde

Adelung

arr·ende

* Die Arrếnde , plur. die -n, aus dem mittlern Lat. Arrenda, und dieß aus dem Franz. à rente, ein für Pacht besonders in Niedersachsen üblic…

arrento

MLW

* arrento (are-) , -are arrentare . (ad et * retina, cf. hisp. arrendar ‘ freno alligare ’) ligamentis retinere — mit Stricken festhalten : …

arrepo

MLW

arrepo (are-) , -repsi , -ere arrepere . 1 proprie i. q. furtim accedere, clam appropinquare — heranschleichen, unbemerkt herankommen : Amar…

arrepticius

MLW

arrepticius (-tius) , -a, -um . script. : are-: l. 13. ? - pci(us) , -pti(us): l. 13.16. metr. -tĭc-: l. 15. saepe subst. masc. vel fem. 1 a…

arreptio

MLW

* arreptio , -onis f. susceptio — Antritt : Innoc. IV. registr . B 208,10,33 a tempore -is arreptionis itineris de domibus. Prinz

arreptius

MLW

arreptius v. arrepticius . Prinz

arrepto

MLW

* arrepto (adr-) , -are arreptare . 1 rependo accedere — herankriechen : Annal. Altah. a. 1071 p. 81,15 quidam contractis ad-ans adreptans m…

arreptor

MLW

* arreptor , -oris m. raptor — Räuber : Hariulf. chron. 4,9 p. 200,12 malus -r arreptor ... equum invitus dimisit. Prinz

arreptus

MLW

adi. arreptus , -a, -um . festinus — eilig : Walth. Spir. Christoph. II 3,91 passibus -is arreptis in consistoria venit. Prinz

arreragium

MLW

* arreragium (arri(e)r-, arier-) , -i n. (ad retro) debitum residuum — rückständige Schuld : Chart. Lux. II 42 (a. 1212) si vobis terras et …

Arresee

Meyers

arre·see

Arresee , der größte Landsee Dänemarks, im nordöstlichen Teil der Insel Seeland, im Amt Frederiksborg, 41 qkm groß, aber von geringer Tiefe,…

Arrest

Pfeifer_etym

arr·est

arrestieren Vb. ‘festhalten, festnehmen, festsetzen’, mhd. (westmd.) arrestieren (14. Jh.), entlehnt wohl aus mnl. arrestēren (13. Jh.), das…

arrest

FWB

1. ›(gerichtliche) Sicherstellung, Beschlagnahmung, Pfändung von etw.‹; die Pfändung geschah meist zur Sicherstellung im Rahmen einer ansteh…

Arresthaus

SHW

Arrest-haus Band 1, Spalte 345-346

arre als Zweitglied (30 von 123)

starre

KöblerMnd

*starre , F. nhd. Starre, Steifheit Vw.: s. hals- E.: s. starren (1)

vastelāvendesnarre

KöblerMnd

*vastelāvendesnarre , M. nhd. Fastnachtsnarr Hw.: s. vastelāvendesnarrine, vastelāvendesdōre E.: s. vastelāvent, narre

zarre

KöblerMhd

*zarre , st. N. Vw.: s. ge- E.: s. zarren, zerren

Kältestarre

RDWB1

Kältestarre f (Lakune) спячка (у животных) во время холодов, прекращение жизнедеятельности из-за переохлаждения организма

Starre

RDWB1

Starre f онемение (напр., конечностей), неподвижность оцепенение, оторопь, столбняк перен. ihn überkam eine wohltuende Starre - его охватило…

Zigarre

RDWB1

Zigarre f eine ~ verpasst bekommen idiom. - узнать, где раки зимуют идиом. , разг. ; получить нагоняй разг. ; узнать, почём фунт лиха идиом.…

anestarre

MWB

anes·tarre

anestarre stF. das Ansehen mit starrem Blick: wart wol der lust sîner anstarre etwaz geminret; niht diu anstar, mer: der lust sîner anstarre…

backenkarre

MWB

backen·karre

backenkarre swM. nicht näher bestimmbares Fuhrwerk: von dem backen karren mit gewande zwen phenninge UrkCorp (WMU) 548ABC,22,41 MWB 1 401,5;…

beckenkarre

Lexer

becken·karre

becken-karre swm. karren für die bei der visitation ungeeicht befundenen masse u. gewichte Np. 175.

cigarre

DWB

cigarre , f. tabaci folia in tubulum convoluta, nach dem franz. cigarre f., sp. cigarro m.

dōmparre

KöblerMnd

dōm·parre

dōmparre , F. nhd. „Dompfarre“, Dompfarrei E.: s. dōm (2), parre L.: MndHwb 1, 443 (dômparre)

ekárre

MNWB

ekárre , enkár(re) (Kilian aenkarre ), adv. , angelehnt, mit kleiner Ritze offen stehend (Tür). Vgl. Brem. Wb. I, 299, (Prignitz enkärich ) …

enkárre

MNWB

enk·arre

enkárre , -kar , s. zu ekárre, angelehnt, nicht geschlossen (Tür).

eselkarre

KöblerMhd

esel·karre

eselkarre , sw. M. nhd. Eselkarren Q.: Suchenw (2. Hälfte 14. Jh.) E.: s. esel, karre W.: nhd. DW- L.: LexerN 3, 167 (eselgarre)

fleischscharre

DWB

fleisch·scharre

fleischscharre , f. macellum, fleischhalle: nicht ein gassengeschrei daraus machen, aufm markt und in fleischscharen ein klaglied drüber füh…

gezarre

Lexer

ge-zarre stn. BMZ coll. zu zar, das reissen, gezerre Jer. vgl. gezerge;

grȫper(e)karre

MNWB

grȫper(e)karre , grȫperkāre Karren des hausierenden Töpfers.

grȫperekarre

KöblerMnd

grȫperekarre , M. Vw.: s. grȫpærekarre*

grȫperkarre

KöblerMnd

grȫperkarre , M. Vw.: s. grȫpærekarre*

Ableitungen von arre (1 von 1)

Arrée

Meyers

Arrée , Gebirge von , niedriger, plateauartiger Höhenrücken im franz. Depart. Finistère, der aus Granit besteht und im Mont St.-Michel, eine…