Eintrag · Mecklenburgisches Wb.
- Anchors
- 8 in 8 Wb.
- Sprachstufen
- 3 von 16
- Verweise rein
- 5
- Verweise raus
- 4
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutscharrestf.
Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +2 Parallelbelege
arre stf. darangeld Swsp. 190,2. Schm. Fr. 1,121.
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschArre
Deutsches Rechtswörterbuch
Arre (von lat. arr(h)a, s. Walde,WB.² udW.) Nbf. ahr, ha(a)r, harre vgl. Arrung, Leitkauf, Subarrhation I Aufgeld bei Ka…
- modern
Verweisungsnetz
17 Knoten, 9 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit arre
212 Bildungen · 88 Erstglied · 123 Zweitglied · 1 Ableitungen
arre‑ als Erstglied (30 von 88)
Arrebo
Meyers
Arrebo , Anders , dän. Dichter, geb. 1587 in Äröskjöbing auf Ärö, gest. 1637 in Vordingborg auf Seeland, seit 1618 Bischof von Drontheim, we…
Arreboe
Herder
Arreboe , Anders, geb. 1587 auf der Insel Aroe, wurde als Bischof von Drontheim seines Lebens wegen abgesetzt, später erhielt er wieder eine…
Arreból
Meyers
Arreból (portug., meist in der Mehrzahl: Arrebóes ), Farbenspiel bei Sonnenaufgang im brasilischen Urwald.
Arrebussad'
MeckWB
Arrebussad' Wundwasser: Mi 4 a ; gleich Adeposade (Sp. 76).
Arrecifes
Meyers
Arrecifes , Distriktshauptort der argentin. Provinz Buenos Aires, am Fluß A., Nebenfluß des Paraná, an der Bahn Lujan-Pergamino, in fruchtba…
Arrectōres pilōrum
Meyers
Arrectōres pilōrum , s. Gänsehaut .
arrectus
MLW
adi. arrectus , -a, -um . attentus — gespitzt, aufmerksam : Waltharius 1200 auribus -is arrectis ( cf. Verg. Aen. 1,152). Prinz
Arreditsch
MeckWB
Arreditsch f. Eidechse, Nebenform zu Äditz (Sp. 80) mit Anlehnung an Adder (Sp. 67), also eig. Adderditz; Arreditsch Ha Vell ; -ditz Schö Sc…
arregno
MLW
* arregno , -avi , -are arregnare . regnare — herrschen : Transl. Gerulfi 11 ( MGScript. XV p. 907,24; c. 1088) Balduinus ... xxxvi -verat a…
arreis
Lexer
arreis stm. s. arraʒ.
arrenda
MLW
* arrenda , -ae f. (ad et * rendita) census datio, conductio — Zinszahlung, Pacht : Chart. eccl. Erf. 291 p. 159, 37sqq. (c. 1248) acceptavi…
ARRENDATOR
DWB2
ARRENDATOR m. pächter. übernahme von gleichbed. mlat. arrendator: ⟨1660⟩ Wilhelm .., arendator des gutts Vildünckel Gryphius lustsp. 319 LV.…
Arrếnde
Adelung
* Die Arrếnde , plur. die -n, aus dem mittlern Lat. Arrenda, und dieß aus dem Franz. à rente, ein für Pacht besonders in Niedersachsen üblic…
arrento
MLW
* arrento (are-) , -are arrentare . (ad et * retina, cf. hisp. arrendar ‘ freno alligare ’) ligamentis retinere — mit Stricken festhalten : …
arrenuntio
MLW
arrenuntio v. abrenuntio . Prinz
arrepo
MLW
arrepo (are-) , -repsi , -ere arrepere . 1 proprie i. q. furtim accedere, clam appropinquare — heranschleichen, unbemerkt herankommen : Amar…
arrepticius
MLW
arrepticius (-tius) , -a, -um . script. : are-: l. 13. ? - pci(us) , -pti(us): l. 13.16. metr. -tĭc-: l. 15. saepe subst. masc. vel fem. 1 a…
arreptio
MLW
* arreptio , -onis f. susceptio — Antritt : Innoc. IV. registr . B 208,10,33 a tempore -is arreptionis itineris de domibus. Prinz
arreptius
MLW
arreptius v. arrepticius . Prinz
arrepto
MLW
* arrepto (adr-) , -are arreptare . 1 rependo accedere — herankriechen : Annal. Altah. a. 1071 p. 81,15 quidam contractis ad-ans adreptans m…
arreptor
MLW
* arreptor , -oris m. raptor — Räuber : Hariulf. chron. 4,9 p. 200,12 malus -r arreptor ... equum invitus dimisit. Prinz
arreptus
MLW
adi. arreptus , -a, -um . festinus — eilig : Walth. Spir. Christoph. II 3,91 passibus -is arreptis in consistoria venit. Prinz
arreragium
MLW
* arreragium (arri(e)r-, arier-) , -i n. (ad retro) debitum residuum — rückständige Schuld : Chart. Lux. II 42 (a. 1212) si vobis terras et …
arresch
KöblerMnd
arresch , M. Vw.: s. arrasisch*
Arresee
Meyers
Arresee , der größte Landsee Dänemarks, im nordöstlichen Teil der Insel Seeland, im Amt Frederiksborg, 41 qkm groß, aber von geringer Tiefe,…
Arrest
Pfeifer_etym
arrestieren Vb. ‘festhalten, festnehmen, festsetzen’, mhd. (westmd.) arrestieren (14. Jh.), entlehnt wohl aus mnl. arrestēren (13. Jh.), das…
arrest
FWB
1. ›(gerichtliche) Sicherstellung, Beschlagnahmung, Pfändung von etw.‹; die Pfändung geschah meist zur Sicherstellung im Rahmen einer ansteh…
Arresthaus
SHW
Arrest-haus Band 1, Spalte 345-346
Arrestlokal
SHW
Arrest-lokal Band 1, Spalte 345-346
Arreststube
SHW
Arrest-stube Band 1, Spalte 345-346
‑arre als Zweitglied (30 von 123)
starre
KöblerMnd
*starre , F. nhd. Starre, Steifheit Vw.: s. hals- E.: s. starren (1)
vastelāvendesnarre
KöblerMnd
*vastelāvendesnarre , M. nhd. Fastnachtsnarr Hw.: s. vastelāvendesnarrine, vastelāvendesdōre E.: s. vastelāvent, narre
zarre
KöblerMhd
*zarre , st. N. Vw.: s. ge- E.: s. zarren, zerren
Kältestarre
RDWB1
Kältestarre f (Lakune) спячка (у животных) во время холодов, прекращение жизнедеятельности из-за переохлаждения организма
Starre
RDWB1
Starre f онемение (напр., конечностей), неподвижность оцепенение, оторопь, столбняк перен. ihn überkam eine wohltuende Starre - его охватило…
Zigarre
RDWB1
Zigarre f eine ~ verpasst bekommen idiom. - узнать, где раки зимуют идиом. , разг. ; получить нагоняй разг. ; узнать, почём фунт лиха идиом.…
anestarre
MWB
anestarre stF. das Ansehen mit starrem Blick: wart wol der lust sîner anstarre etwaz geminret; niht diu anstar, mer: der lust sîner anstarre…
backenkarre
MWB
backenkarre swM. nicht näher bestimmbares Fuhrwerk: von dem backen karren mit gewande zwen phenninge UrkCorp (WMU) 548ABC,22,41 MWB 1 401,5;…
beckenkarre
Lexer
becken-karre swm. karren für die bei der visitation ungeeicht befundenen masse u. gewichte Np. 175.
Birndarre
BWB
Birndarre Band 3, Spalte 3,1241
Blahendarre
BWB
Blahendarre Band 3, Spalte 3,1241
Brecheldarre
BWB
Brecheldarre Band 3, Spalte 3,1241
cigarre
DWB
cigarre , f. tabaci folia in tubulum convoluta, nach dem franz. cigarre f., sp. cigarro m.
dômparre
MNWB
dômparre , f. , Dompfarrei.
dorfnarre
Lexer
dorf-narre swm. dorfnarr Fasn. 118,35. 121, 27.
drekkarre
KöblerMnd
drekkarre , M. Vw.: s. drekkāre
dōmparre
KöblerMnd
dōmparre , F. nhd. „Dompfarre“, Dompfarrei E.: s. dōm (2), parre L.: MndHwb 1, 443 (dômparre)
ekárre
MNWB
ekárre , enkár(re) (Kilian aenkarre ), adv. , angelehnt, mit kleiner Ritze offen stehend (Tür). Vgl. Brem. Wb. I, 299, (Prignitz enkärich ) …
enkárre
MNWB
enkárre , -kar , s. zu ekárre, angelehnt, nicht geschlossen (Tür).
eselgarre
KöblerMhd
eselgarre , sw. M. Vw.: s. eselkarre*
eselkarre
KöblerMhd
eselkarre , sw. M. nhd. Eselkarren Q.: Suchenw (2. Hälfte 14. Jh.) E.: s. esel, karre W.: nhd. DW- L.: LexerN 3, 167 (eselgarre)
flachsdarre
DWB
flachsdarre , f. furnus lino torrendo.
fleischarre
Lexer
fleischarre s. vleischscharne.
fleischscharre
DWB
fleischscharre , f. macellum, fleischhalle: nicht ein gassengeschrei daraus machen, aufm markt und in fleischscharen ein klaglied drüber füh…
Geharre
Campe
Geharre ,
geltnarre
MNWB
° geltnarre , m. , Geldnarr (Narrenschip).
gezarre
Lexer
ge-zarre stn. BMZ coll. zu zar, das reissen, gezerre Jer. vgl. gezerge;
grȫper(e)karre
MNWB
grȫper(e)karre , grȫperkāre Karren des hausierenden Töpfers.
grȫperekarre
KöblerMnd
grȫperekarre , M. Vw.: s. grȫpærekarre*
grȫperkarre
KöblerMnd
grȫperkarre , M. Vw.: s. grȫpærekarre*
Ableitungen von arre (1 von 1)
Arrée
Meyers
Arrée , Gebirge von , niedriger, plateauartiger Höhenrücken im franz. Depart. Finistère, der aus Granit besteht und im Mont St.-Michel, eine…