Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wurzen sw. V.
wurzen , sw. V.
- nhd.
- würzen, balsamieren, einbalsamieren
- ÜG.:
- lat. condire Gl
- Vw.:
- s. abe-*, durch-
- Q.:
- HvNst (FB würzen), BvgSp, Gl, EvS, KgvOdenw, PassI/II, PassIII, Reinfr, Renner, St (13. Jh.), Voc, Will (1060-1065)
- E.:
- ahd.? wurzen* 1, sw. V. (1a), würzen; vgl. germ. *wurtjō, st. F. (ō), Gewürz; idg. *u̯erād-, *u̯rād-, *u̯ₑrəd-, *u̯rəd-, Sb., Zweig, Rute, Wurzel, Pokorny 1167
- W.:
- s. nhd. würzen, sw. V., würzen, mit wohlschmeckenden Kräutern versehen (V.), DW 30, 2386
- L.:
- Lexer 329b (würzen), Hennig (wurzen), FB 481a (würzen), LexerHW 3, 1014 (würzen), Benecke/Müller/Zarncke III, 830b (würze)