MNWB
voern·acht
vȫrnacht , f. , die Nacht vorher.
MeckWB
voer·naeben
Wossidia vörnäben nur in der Nebenform vörnäw bezeugt, nebeneinander: wenn drei (Pferde) vörnäw gahn Ha Hagenow@Redefin Red ; Witt.
MeckWB
Wossidia vörnähm vornehm: ein ganz vörnähmen Mann kem rin S. Neum. Volksm. 271; Märchenfrau 95; Rda. über einen leichtsinnigen Menschen: ümm…
MeckWB
Wossidia vörnähmen 1. vor den Körper nehmen; reifersprl. ein abgewogenes Hanffaserbündel in die Seilerschürze legen oder hinter den Gürtel s…
MeckWB
Wossidia Vörnähmigkeit f. Vornehmheit: 'daß Sie mich mit Vornehmigkeit importieren wollen' Reut. 2, 289; de Adebor, de hett Vörnehmigkeiten …
MeckWB
voernaehm·lich
Wossidia vörnähmlich vornehmlich, besonders: vörnemlich Müll. Reut. 159 a .
MeckWB
voer·naeumen
Wossidia vörnäumen 1. a. Spr. vorher nennen, oben erwähnen: 'ůnzen leven heren unde synen zone vorenompt' (1356) UB. 14, 71; 'na dessen vorw…
MeckWB
Wossidia vörnäw s. MeckWB vörnäben .
MeckWB
voern·agel
Wossidia Vörnagel m. Nagel, Stift auf der einarmigen Deichsel des Wagens, um ein Herausgleiten der Kette zu verhindern Wo. Sa.
MeckWB
voer·nageln
Wossidia vörnageln vor etwas nageln: dei Tun hett 'n Lock, mööst 'n Brett vörnageln Ro Rostock@Ribnitz Ribn .
MeckWB
voer·nam
Wossidia Vörnam m. Vorname; seine Bedeutung im Aberglauben: dei Vörnam darf nich up den drüdden Arben kamen, dei letzt hett kein Däg' mihr H…
MNWB
voer·name
1 vȫrnāme „prenomen”.
MNWB
vȫrnâmichêⁱt , f. , Vorzug, Vorrecht (SL).
MNWB
voer·nan
°vȫrnan , adv. , zuvor, vorweg (Schichtb. 542). Vgl. vȫran.
MeckWB
Wossidia vörnannt a. Spr. s. MeckWB vörnennen .
MNWB
voerne·hoevet
vȫrnehö̑vet s. vȫrnhö̑vet.
MeckWB
Wossidia vörneihen vom Säukbuck gesagt, dem eine Art Schürze vorn befestigt wird: denn is hei vörneiht Wi Wismar@Brüel Brüel .
MNWB
1 vȫrnême , adj. , vorzüglich, hauptsächlich, meist superl., vȫrnêm(e)st (vornembst) von größter Bedeutung, Wichtigkeit, von Personen : nach…
MNWB
voer·nemelik
1 vȫrnēmelĩk (voͤrnehmlick) , vȫrnȫmelĩk , adj. , vornehmlich, wichtig, v.e sünde Hauptsünde; adv. besonders, v. nö̑dich; vȫrnēmelĩken , adv…
MNWB
voern·emen
1 vȫrnēmen , vȫre- , stv. , trans. c. A. r. vornehmen , sich (einer Arbeit, einem Gegenstand) zuwenden, de sāke v. die Sache vor Gericht ver…
MNWB
vȫrnēmen(t), -nēmet, n. , Vornehmen, Tun (bes. angemaßter, eigenmächtiger Art: lêlĩk v., ê[i]gen v. unde begrîp); Vorhaben, Unternehmen, Pla…
MNWB
voern·emere
°vȫrnēmêr(e) , -er , m. , der etw. beabsichtigt , im Schilde führt, môtwillige v. (Hanserec . III 3, 20).
MNWB
voerne·mest
vȫrnêm(e)st , superl., s. 1 vȫrnême.
MNWB
voerne·mich
1 vȫrnêmich , 1. adj. , hervorragend, wichtig , vornehm, de vȫrnêmigeste stat. Vgl. 1 vȫrnême. 2. adv. , vornehmlich, besonders.
MNWB
voerne·minge
1 vȫrnēminge , f. , Tun, Vorhaben, v. der drîstichê(i)t herausforderndes Benehmen; Unternehmen, Vorgehen, bes. gerichtliches Vorgehen (gegen…
MeckWB
voern·ennen
Wossidia vörnennen 1. a. Spr. wie vörnäumen 1: 'dat love wy ... Henneken Molteken vornant unde synen broderen' (1381) UB. 20, 50; 'unsen vor…
MNWB
voern·este
vȫrneste , vȫrnste , superl. adj. , s. 2 vȫrn(e).
Wander
Vörnhööft Wer sick up 't Vörnhööft kann ernähr'n, blîw von 't Stück. ( Seehausen in der Altmark. ) – Firmenich, III, 123, 14. Vörnhööft oder…
MNWB
voern·hoevet
vȫrnhö̑vet , vȫrne- , n. , Vorderkopf, Stirn. Vgl. vȫrhö̑vet 1.
MNWB
vȫrnȫmelĩk s. 1 vȫrnēmelĩk.