Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ungetriuwe Adj.
ungetriuwe , Adj.
- nhd.
- untreu, ungetreu, treulos, falsch, unehrlich, ehrlos, ungläubig
- Hw.:
- vgl. mn. ongetrouwe, mnd. ungetrǖwe (1)
- ÜG.:
- lat. infidelis BrTr, perfidus PsM
- Q.:
- Will (1060-1065), PsM, Ren, RWchr, ErzIII, Enik, SHort, HvBurg, HvNst, EckhI, EckhII, KvHelmsd, EvB, Minneb, MinnerII, Lilie (engetrūe), Seuse (ungetrüwe) (FB ungetriuwe), BdN, BrTr, Er (um 1185), Helbl, HvPforzen, Iw, JvR, Myst, Nib, Parz, RvEBarl, Trist, Walth
- E.:
- ahd. ungitriuwi* 8, Adj., ungetreu, untreu, ungläubig
- W.:
- nhd. ungetreu, Adj., ungetreu, DW 24, 899
- L.:
- Lexer 252c (ungetriuwe), Hennig (ungetriuwe), FB 384a (ungetriuwe), LexerHW 2, 1876 (ungetriuwe), Benecke/Müller/Zarncke III, 106b (ungetriuwe)