Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
thurrî st. f.
thurrî st. f. , mhd. nhd. dürre. — Graff V,201. turri: dat. sg. Gl 1,308,50 ( M, Engelb. 66, 12. Jh. ). — durr-: nom. sg. -i Gl 1,164,26 ( PaRa ). 3,221,41 ( SH a 1 ). Npgl 82,12; -e Gl 3,263,32 ( SH a 2 ); dat. sg. -i 1,308,49 ( M, 9 Hss. ). 2,640,65. Np 67,23. 77,17. 40. Npgl 67,24; -e Gl 1,308,51 ( M, 3 Hss. ); acc. sg. -i Np 65,6; mit Rasur der Endung: durr: nom. sg. Gl 4,131,25 ( Sal. c, d. h. durri, Steinm. ). thorri: nom. sg. Gl 1,164,26 ( K; zum Vokal vgl. Kögel S. 19 ). 1) Dürre, Trockenheit: a) eigentl.: durri truchni uuitu cremia siccamina lignorum Gl 1,164,26 (durri pau m R ). durr…