Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
speht sw. M., st. M.
speht , sw. M., st. M.
- nhd.
- Specht, Schwätzer
- ÜG.:
- lat. picus Gl, VocOpt
- Vw.:
- s. bruoch-, buoch-, grüen-, wider-
- Hw.:
- vgl. mnl. specht, mnd. specht
- Q.:
- (st. M.) SHort, (sw. M.) Seuse (FB speht), Albrecht (1190-1210), Gl, Schulm, Urk, VocOpt
- E.:
- ahd. speht 42, speh, st. M. (a?), Specht; germ. *speha-, *spehaz, *spehta-, *spehtaz, *spihta-, *spihtaz, st. M. (a), Specht; s. idg. *spī̆ko-, *pī̆ko-, *sph₁ikó-, *ph₁ikó-, Sb., Specht, Vogel, Pokorny 999
- W.:
- nhd. Specht, M., Specht, DW 16, 2025
- L.:
- Lexer 204a (speht), Hennig (speht), WMU (speht 683 [1284] 6 Bel.), LexerHW 2, 1075 (speht), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 490a (speht)