Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
sor m.
sor , m. ein jagdfalk, der noch kein jahr alt ist und seine ersten roten federn noch hat. Behlen 5, 635 . vgl. DWB sohr , m. oben sp. 1425.
Aggregat · alle Wörterbücher
mhd. bis spez. · 14 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 14 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
sor , m. ein jagdfalk, der noch kein jahr alt ist und seine ersten roten federn noch hat. Behlen 5, 635 . vgl. DWB sohr , m. oben sp. 1425.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege
Lexer FindeB SÔR adj. trocken, dürr MWVQVZ Frisch 2,288. a. MWVQVZ Brem. wb. 4,924. Schambach wb. 179. ân den geloubin a…
Mittelniederdeutsches Wb.
sôr , ° sâr (westfäl.) , adj. , 1. (Pflanzen:) trocken, s.e rôsen Rosen von Jerichow (SL), bes. von Bäumen: trocken, dür…
Campe (1807–1813) · +4 Parallelbelege
✱ Sor adj . u. adv . im N. D. ( soor ) trocken, dürr, mager, kraftlos.
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Sor , Soor , böhm. Dorf im Riesengebirge in der Bezirkshauptmannschaft Trautenau; Sieg Friedrichs II. 30. Sept. 1745.
Lothringisches Wb. · +5 Parallelbelege
Sor [zoa r Vahl. Eb.; zou Brettn. Hessd. ; zú r Busd. ] m. u. f. 1. sumpfiges Wiesenstück. — 2. Abzugsgraben, Dole. — ei…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
886 Bildungen · 603 Erstglied · 278 Zweitglied · 5 Ableitungen
KöblerAhd
sor... , . Vw.: s. swor...
FiloSlov
Sorabismus , m сорабизм , м
FiloSlov
Sorabistik , f сорабистика , ж
LmL
sorach Benennung (Charakterisierung?) der trite diezeugmenon mit unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning (characterization?) th…
Hederich
SORACTE , is , soll ein Beynamen des Apollo seyn, welchen er von einem Gebirge dieses Namens in Italien geführet, woselbst er verehret worde…
LDWB1
Soraga [So·rā·ga] nom.propr. ‹topon› Soraga n.
Meyers
Sorāno , Dorf in der ital. Provinz und dem Kreise Grosseto, hat eine Marienkirche aus dem 11., eine Burg der Aldobrandeschi aus dem 13., ein…
Meyers
Soranos , griech. Arzt aus Ephesos, lehrte in der ersten Hälfte des 2. Jahrh. n. Chr. in Rom und Alexandria. Als Hauptvertreter der Methodik…
DWBQVZ
Soranus s. DWBQVZ Faber, Basil.
Hederich
SORÁNVS , i , ist, nach der Sabiner Sprache, so viel, als Pluto. Serv. ad Virgil. Aen. XI. v. 785 .
Meyers
Sorápiß , 3229 m hoher Berg in den Südtiroler Dolomiten, an der Grenze von Tirol und Italien, mit kleinem See und Gletscher, wird von Cortin…
Meyers
Sorāta, Nevādo de , in den beiden Gipfeln Ancohuma und Illampu 6617 und 6560 m hoch, überragt die östliche Umwallung (Cordillera Real) der H…
RDWB2
соратник Gefährte (-r), Weggefährte (-r)
Herder
Sorau , preuß. Stadt in der Niederlausitz, nicht weit vom Bober, mit 8800 E., beträchtlicher Leineindustrie. — S. oder Sohrau , schles. Stad…
Meyers
Sorauer , Paul , Botaniker, geb. 9. Juni 1839 in Breslau, erlernte daselbst die Gärtnerei, studierte 1864–68 in Berlin Naturwissenschaft, be…
DWB
sorbapfel , m. die frucht des sperberbaums, sorbus ( domestica ), die lat. sorbum heiszt, dann auch bezeichnung des baums selbst, sorbäpffel…
MeckWB
Wossidia Sorbappel m. a. Spr. Frucht des Spierlings, sorbus domestica: sorbum 'ein Sorbappel' Chytr. 481; vgl. MeckWB Sperwerbeerenbom .
Meyers
Sorbas , Bezirkshauptstadt in der span. Provinz Almeria, am Fuß der Sierra Cabrera, am Rio de Aguas, hat Fabrikation von Tonwaren und Wollde…
Herder
Sorbate (vom lat. Sorbus , s. Eberesche), apfelsaure Salze.
GWB
Sorbatolo [bisher nicht online publizierter Wortartikel]
Campe
Die Sorbbirn , Mz. — en, s. Campe Sorbapfel .
DWB
sorbbirne , f. , dasselbe wie das vorige, sorbbirn, sorbus domestica. Nemnich 2, 1327 , vielleicht mit anlehnung an sor, sohr, trocken: sorb…
DWB
sorbe , subst. , s. DWB sorb .
ElsWB
Sorbëlle [Sòrpalə Hi. ] f. Pappel. Vgl. II 33 Sarbolle.
DWB
sorbeln , verb. schlürfen: er trinkt sein aber nit oder sorbelts nit in sich. Keisersberg passion 103 b bei Schmidt els. wb. 329 b . vgl. ob…
Herder
Sorben , lat. Sorabi , die Slaven, welche im 5. Jahrh. an die Mittelelbe u. Saale wanderten, seit 912 unterworfen oder ausgerottet (im Oster…
DWB
sorbenbaum , m. der sperberbaum, sorbus domestica. Höfer 3, 148 , auch ndl. sorbenboom, sorbus. Kilian. vgl. DWB sorbapfel . wild sorbenbaum…
GWB
Sorbenvolk [bisher nicht online publizierter Wortartikel]
DWB
sorbet , m. süszes kühlendes getränk nach türkischer und persischer art, in einfachster form aus einem aufgusz von wasser auf rosinen besteh…
GWB
Sorbetschenke [bisher nicht online publizierter Wortartikel]
RDWB1
Professor m (штатный) профессор, заведующий кафедрой (штатный "профессор" в Германии всегда заведует кафедрой)
RDWB1
Sensor m tech. датчик тех.
RDWB1
Tresor m сейф
Idiotikon
Abg(e)sor Band 7, Spalte 1271 Abg(e)sor 7,1271 Faksimile ansehen
MLW
* abscisor , -oris m. qui amputat — einer der abschneidet : MLW Chron. Pol. 2,25 manum amissam statim viriliter -em abscisorem interimens vi…
MLW
absconsor , -oris m. occultator — einer der verbirgt : Haimin. epist. ( MLW MGPoet. III p. 567,15) haec pecunia est etiam, quae -em absconso…
MLW
abusor , -oris m. qui male, illicite utitur — einer der mißbraucht, unerlaubt verwendet : MLW Greg. IX. registr. 375 p. 292,12 patientie nos…
MLW
accensor , -oris m. 1 incensor — Anzünder : MLW Amalar. bapt. 15 -es accensores sunt luminum acoliti ( MLW sim. MLW cod. expos. II 11,1. MLW…
MLW
* accessor , -oris m. antecessor — Vorfahre : Chart. Sangall . A 40 (a. 764 ?) quod ... accesoris mei mihi in ereditatem dimiserunt. Payr
MLW
admissor , -oris m. qui admittit — einer der zuläßt : MLW Chart. Westph. VII 28 p. 13,22 (c. 1203) ut nullus eorum, qui ad medietatem stipen…
MLW
1. adversor , -atus sum , -are adversari . fere c. dat.; c. acc.: l. 32. obsistere, refragari, officere — entgegenwirken, widerstehen, behin…
Pfeifer_etym
Aggression f. ‘Angriff, bewaffneter Überfall’, entlehnt (1. Hälfte 18. Jh., häufig seit Mitte 20. Jh.) aus lat. aggressio (Genitiv aggressiō…
MLW
agrimensor , -oris m. geometres — Feldmesser : MLW Ps. Boeth. geom. p. 401,8 veteres ... -es agrimensores . MLW Chart. Rhen. med. III 1266 (…
DWB2
DWB2 AKADEMIEPROFESSOR m. DWB2 professor an einer kunstakademie ( zu akademie 2 a ): DWB2 1889 wie ich in die kunst hineingeraten bin, weißt…
PfWB
Akzisor m. : ' Steuereinnehmer '. a. 1701: Accisor [ Küchler 534 (Kaislt)].
DWB2
allerweltsprofessor m. : 1904 jugend 990 a ;
MLW
* allusor , -oris m. coniector, explanator — Zeichendeuter, Erklärer : MLW Paul. Bernr. Herl. 1 quod in praesignationem futurae illius parsi…
Herder
Almansor , 2. Abasside, Khalif von 754—775, sittenstreng, Christenfeind, rottete die Familie der Ommajaden aus, gründete 762 Bagdad; st. 775…
MLW
* altimensor , -oris m. mensor altitudinem metiens — Höhenmesser : MLW Anon. geom. I 3,3 stet -r altimensor in metiendi eminentis artifinio …
Herder
Antecessor , der Vorgänger im Amte; früher so viel als Anwalt.
MLW
* antedecessor , -oris m. 1 decessor — Vorgänger : a eccl.: MLW Steph. Edd. Wilfr. 51 p. 245,27 -r antedecessor vester ... Agatho in hac apo…
MLW
* antepraecessor (-pre-) , -oris m. 1 decessor — Vorgänger : MLW Dipl. Ludow. Iun. 28 (spur.) qualiter -precessorum anteprecessorum nostroru…
MLW
* antesuccessor , -oris m. ? antecessor — ? Vorgänger : MLW Chart. Tirol. 230 (a. 1147) offersionem fecit ... episcopus ... pro anime sue et…
DWB2
DWB2 ANTEZESSOR m. DWB2 übernahme von lat. antecessor der vorangeht, lehrer, (amts) vorgänger. DWB2 DWB2 1 (amts) vorgänger: 1571 antecessor…
MLW
anticessor v. MLW antecessor . Ladner
BWB
Apothekerprovisor Band 3, Spalte 3,508 PDF-Faksimile ansehen
MLW
* applausor , -oris m. fautor, assensor — Beifallsspender, Gleichgesinnter : MLW Chron. Ebersh. 35 p. 449,35 ad furorem suum multos habet -e…
FiloSlov
Appraisor , m знак , м , оценочно нагруженный
MLW
* apprehensor , -oris m. minister, famulus — Diener, Gehilfe : MLW Albert. M. summ. creat. I 3,16,2 p. 440 b ,10 item Rabbi Moyses (Maimonid…
MLW
ascensor (ads-) , -oris m. (n.: cf. p. 1020,7) MLW script. : ads-: MLW l. 66. assc-: MLW l. 67. I proprie: A strictius: 1 qui ascendit — ein…
KöblerMnd
besoren , V. nhd. betrügen E.: Herkunft ungeklärt? L.: Lü 46b (besoren)
Pfeifer_etym
Sore f. ‘Ware, Diebesgut, Beute’, aus der Gaunersprache (18. Jh.), rotw. Schuricht, Sore, Skore, Schure (17. Jh.), aus jidd. sechoro, hebr. …
MNWB
° unsôr , adj. : nicht dürr, nicht abgestorben, „ eygendom ... myt ... weyden, wisschen, wateren thobotden vnde afflothen, beken, more, wold…
BMZ
Lexer versôre swv. vertrockene. ô irdischeʒ paradîs, wî gar ist dîner wunnen prîs vorselwît und vorsôrit (: zustôrit) MWVQVZ Jerosch. 149. d…
DWB
versoren , verb. s. versohren.