Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
semid st. n.
semid st. n. , mhd. semt ( vgl. Lexer, Hwb. 2,873 s. v. semede); as. semith ( s. u. ). — Graff VI,222. semid: nom. sg. Gl 2,734,31 ( Zürich Rhein. 99a, Gll. 9. Jh.? ); nom. pl.? 3,473,16; semit: nom. sg. 584,20 ( clm 4583, Gll. 12. Jh.? ); dagegen im Gl.-Wortsch. 8,158 alle Belege s. v. semida st. sw. f. Verschrieben ( ? ) : semih: nom. sg. Gl 2,562,51 ( Köln LXXXI, Gll. 10. u. 11. Jh.; l. semith, Steinm.; zu -h wohl für t vgl. Bergmann, Mfrk. Glossen S. 213 f., Franck, Afrk. Gr. 2 § 96 ; vgl. noch in ders. Hs. Gl 2,563,64 geboh). 573,31 ( Brüssel 9987—91, Gll. 9. u. 10. Jh. ( ? ) ; zu -h vgl.…