Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
ditoniaeus
ditoniaeus -a , -um zwei Ganztöne enthaltend — containing two whole tones [s.XV] LmL Fr. Gafur. pract. 3, 2: Tertia itaque dupliciter disponitur, ditono scilicet et semiditono, quae licet, quum ditonalis est, semitonii subtractione in semiditoniaeam formam transmutetur; quum vero semiditoniaea est, superpositione semitonii in ditoniaeam convertatur. ... Verum quae ditoniaea est, tertiam maiorem vocant. ibid.: Ditoniaeam vero tertiam incompositam enarmonicam dicunt. ibid. al.