Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
samahaft(i) adj.
samahaft ( i ) adj. , mhd. samhaft ( vgl. Findebuch S. 296 ). — Graff VI,34. sama-haft: Grdf. Gl 2,435,48 ( s. 4). 445,44 ( 2 Hss.; s. 3); nom. sg. f. - ] iu NpNpw 38,7 (= Npw 6); acc. sg. n. - ] az Gl 1,291,44 ( Jb-Rd; -f- auf Rasur von l Rd ); dat. pl. - ] en 720,34 = 4,293,63; acc. pl. f. -en 4,293,64. 294,3; samo- ( zu -o- vgl. Gröger § 37,3 ): Grdf. 2,724,21; dat. sg. f. - ] ero Nb 276,15 [214,7]. ja- Stamm: sama-hafti: Grdf. F 29,11. Verschrieben: sama-hast: Grdf. Gl 2,435,48. samahaft Gl 2,758,6 s. samahaftî. 1) ganz, ungeteilt: a) von Sachlichem: festi samahaftaz [( den Altar ) non ] s…