lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ramft

ahd. bis mhd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
6 in 6 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
16
Verweise raus
21

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

ramft st. m.

Bd. 7, Sp. 662
ramft
st. m., mhd. ramft, ranft, nhd. ranft; afries. ramt (n.?). — Graff II,512.
ramft: nom. sg. Gl 2,732,14 (clm 14747, 9. Jh.; lat. pl.); acc. sg. 1,651,58 (M). 275,34 (Jb-Rd). — rampht: nom. sg. Gl 4,238,14 (Straßb. A 157, Hs. 12. Jh.); zu -pht vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 139 Anm. 7).
ranft (zu -n- statt m vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 273 u. Franck, Afrk. Gr.2 § 76,2): nom. sg. Gl 3,409,57 [HD 2,76] (Straßb., 12. Jh.?); dat. sg. -]e 2,705,46 (Paris Lat. 9344, Gll. 10./11. u. 11. Jh.). Hierhier vielleicht, verstümmelt: ra .. t: acc. sg. Gl 2,248,51 (vgl. Schulte, Gregor S. 424,77; Berl. Lat. 4° 676, 9. Jh.; zwischen a u. t wohl Rasur von 2 Buchstaben, n unsicher; oder zu rant); zur Lesbarkeit vgl. Schulte a. a. O.; Steinm. l. rant, vgl. Ahd. Gl.-Wb. S. 472 s. v. rant. 1) Rand, Kante, Einfassung: a) allgem.: prort ł ramft labra [ohne Kontext] Gl 2,732,14. ranft ł bort corona 3,409,57 [HD 2,76] (zum lat. Lemma u. z. St. vgl. Mlat. Wb. II,1904,9 f.). rampht cantus 4,238,14 (zum lat. Lemma vgl. Mlat. Wb. II,197,45 f. s. v. cantus 2); b) spez. am Altar: saum ramft [offeret eam sacerdos ad altare: et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris loco, decurrere faciet sanguinem (des Opfertieres) super] crepidinem [altaris, Lev. 1,15] Gl 1,275,34. vuanth ramft [et de sinu terrae usque ad] crepidinem [novissimam duo cubiti, et latitudo cubiti unius, oder zu: et a crepidine minore usque ad] crepidinem [maiorem quatuor cubiti, et latitudo cubiti unius, Ez. 43,14] 651,58 (8 Hss. nur uuant). 2) Schildbuckel: ranfte [sic fatus senior, telumque inbelle sine ictu coniecit, rauco quod protinus aere repulsum ec summo clipei nequiquam] umbone [pependit, Verg., A. II,546] Gl 2,705,46 (z. St. vgl. Koch, Verg.Wb. S. 341). 3) unsicher, ob hierher (oder zu rant, vgl. Formenteil): Rand: ramft [oleum quod excreverat,] ora (Hs. oram) [dolii transiens, pavimentum loci in quo incubuerat, in- undabat, Greg., Dial. 2,29 p. 260] Gl 2,248,51 (vgl. Schulte, Gregor S. 424,77; zur Glossierung vgl. Schulte a. a. O.).
Vgl. rant.
2089 Zeichen · 122 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    ramftst. m.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    ramft st. m. , mhd. ramft, ranft, nhd. ranft; afries. ramt ( n.? ). — Graff II,512. ramft: nom. sg. Gl 2,732,14 ( clm 14…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    RAMFT

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    RAMFT s. RANFT.

Verweisungsnetz

17 Knoten, 24 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Wurzel 2 Kompositum 9 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ramft

0 Bildungen · 0 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

Keine Komposita gefunden — ramft kommt in keinem anderen Lemma als Erst- oder Zweitglied vor.