Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mîliz st. m.
st. m. (vgl. Frings, Germ., Rom. II,323 f., Franz S. 27); ae. milite pl. (vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 639); aus lat. milites. — Graff II,722 s. v. miliza.
miliz-: nom. pl. -a Gl 4,331,20 (fragm. S. Emm., Hs. 9. Jh.); gen. pl. -zo 1,80,26 (PaK). 86,25 (PaK). 90,26 (Pa).
Soldat, Krieger: kazaoha scef milizzo anti harimanno classis navigia militum Gl 1,80,26. scalcho milizzo (Pa, K scalkha milizzo edho herimanno edho eouuelihhes mannes) servi militum 86,25. chraft manaki milizzo (fehlt in K) calesan cohors multitudo militum collecta 90,26. miliza [an non diaboli membra Iudaei persequentes, et] milites [crucifigentes Christum fuerunt? Greg., Hom. I,16 p. 1492] 4,331,20.