Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mesten sw. v.
sw. v., mhd. mesten, nhd. mästen; mnd. mnl. mesten; ae. mæstan. — Graff II,882.
Überwiegend im Part. Praet. belegt, zum Fehlen von -it(-) im Part. Praet. vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 363 Anm. 4, §§ 98. 365.
mast-: part. prs. -enti Gl 1,22,36 (Pa); acc. sg. m. -endan ebda. (K); ki-: part. prt. nom. sg. m. -er 372,16 (M); nom. pl. m. -e 446,23 (Rb); nom. pl. n. -iu 273,8 (JbRd); gen. pl. m. -ero 446,49 (Rb); gi-: Grdf. -it 373,14 (M); nom. sg. m. -er 372,15 (M, 4 Hss.). 373,18 (M, 7 Hss., 1 Hs. -). 3,425,60; -ir 1,372,16 (M); nom. pl. m. -e 627,56 (M, 2 Hss.). Festschr. Leid. S. 96 (M); -a Gl 1,627,56/57 (M, 3 Hss.); -i 57 (M); ge-: nom. sg. m. -er 372,17 (M). 2,43,27. Np Cant. Deut. 15; -ir Npw ebda.
gi-mest-: part. prt. -it Gl 1,627,58 (M, 2 Hss.). Npw Cant. Deut. 15; -] Gl 1,433,26 (M). 627,58 (M); nom. sg. m. -er 372,17 (M). 373,20 (M); ge-: Grdf. -et Np Cant. Deut. 15. []
Verschrieben: gi-mastor: part. prt. nom. sg. m. Gl 2,325,20 (l. gimaster, Steinm.).
mästen: mastenti ceohanti alendum nutriendum Gl 1,22,36 (zur Wiedergabe eines lat. Gerundiums durch Part. Praes. vgl. v. Guericke S. 35 f.); — von Tieren: kimastiu altilia dicta quasi alitilia quia aluntur [zu: erat ... cibus Salomonis per dies singulos ... decem boves pingues, et viginti boves pascuales ... excepta venatione cervorum ... et avium] altilium [3. Reg. 4,23] Gl 1,273,8. gimest ohsen [erat ... cibus Salomonis per dies singulos ... decem] boves pingues (Hs. pingues boum, vgl. auch Gl 5,434,43/435,1) [et viginti boves pascuales, ebda.] 433,26 (6 Hss. mast-, mestohso, 1 Hs. feiztêr ohso). ohsun kimaste boves pascuales [ebda.] 446,23 (zur Bed. von pascualis vgl. DML IX,2133c). inti fogalo kimastero et avium altilium [ebda.] 49. gemaster [(das Fischlein sprach zum Angler)] depastus (Hs. -um) [caerula ponti, pinguior ad calamum sponte recurro tuum, Avian 20,11] 2,43,27 (zur Bed. des lat. Lemmas vgl. Mlat. Wb. III,339,39 ff.). gimaster saginatus hoc est sagina plenus [zu: immolatur ei vitulus] saginatus [? Hier., Ep. XXI,10 p. 111] 325,20; — von Menschen: gimaster [dilectus (sc. das Volk Israel) ... incrassatus,] impinguatus [, dilatatus, dereliquit deum factorem suum, Deut. 32,15] Gl 1,372,15. 373,18 (1 Hs. feiztên). gimastit incrassatus [est dilectus (sc. das Volk Israel), ebda.] 14 (5 Hss. irfeiztên, 2 feiztên, 1 Hs. feizit), z. gl. St. mit demo guote allemo uuard er gemestet NpNpw Cant. Deut. 15. gimaste [(impii) incrassati sunt et] impinguati [: et praeterierunt sermones meos, Jer. 5,28] Gl 1,627,56. Festschr. Leid. S. 96. gimaster saginatus Gl 3,425,60. daz teta er (sc. das Volk Israel) gemaster . gesmireter . gebreitter incrassatus . inpinguatus . dilatatus NpNpw Cant. Deut. 15.
Komp. fol(la)mesten; Abl. mestunga.