Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
meizan red. v.
meizan red. v. , mhd. meiʒen, nhd. dial. bair. maißen Schm. 1,1663 ; an. meita; got. maitan. — Graff II,911. Praes.: meizzat: 2. pl. imp. Gl 1,282,19 ( Jb-Rd ). Part. Praet.: ka-meizan: Gl 2,742,18 ( clm 14747, 9. Jh. ). — gi-meizzanen: dat. pl. Gl 1,487,1 ( Rf ). 1) schneiden, ritzen: meizzat snidat [ non vos ] incidetis [ nec facietis calvitium super mortuo, Deut. 14,1 ] Gl 1,282,19. in aere kameizan [ humanas laudes et mortalium infulas vidimus ...] aere inciso ( Hs. incisos ) [ conscriptas, Pass. Caec. p. 332,13 ] 2,742,18. 2) behauen: gimeizzanen [( Arfaxath ) aedificavit turrem in Ecbath…