Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
maten sw. V.
maten , sw. V.
- nhd.
- matt machen, ermatten
- ÜG.:
- lat. mattare Gl
- Hw.:
- vgl. mnd. matten (3)
- Q.:
- Suol, RqvI, Pilgerf (FB maten), Gl, Kolm, LancII, Loheng (1283), LuM, Reinfr, Renner
- E.:
- s. mat
- W.:
- nhd. (ält.) matten, V., matten, matt machen, niederschlagen, zunichte machen an Tatkraft und Körperkraft, DW 12, 1764
- L.:
- Lexer 135b (maten), LexerHW 1, 2060 (maten), LexerN 3, 311 (maten)