Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
maro adj.
auch mar(a)uui adj. (zur ja-Flexion des wa-/ wô-Stammes sowie zur ablautenden Nebenform mur(u)uui vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 253 Anm. 1), mhd. mar, nhd. dial. schweiz. marw Schweiz. Id. 4,429, schwäb. mar Fischer 4,1463, rhein. mar, mär Rhein. Wb. 5,851; mnl. meru, merwe; ae. mearu. — Graff II,831.
maro: Grdf. Gl 1,202,7 (R); maruuaz: nom. sg. n. 2,332,32 (clm 14747, 9. Jh.); maru-: nom. sg. m. -er 4,123,42 (Sal. a2); nom. sg. n. -az 1,631,1/2; nom. pl. n. -un Mayer, Griffelgl. Salzb. S. 36,5 (Salzb. St. Peter a VII 2, Gll. 9. Jh.; -u- der Endg. unsicher); marauu-: Grdf. -i Gl 1,621,25 (Rb; zu -i s. Braune a. a. O.); dat. pl. -em 374,32 (Rb; lat. acc. pl. m., vgl. dazu Meineke, Bernstein S. 113); acc. pl. f.? -o Thoma, Glossen S. 14,3 (im Lat. mask.); -istin superl. gen. (oder dat.?) sg. m. n. Gl 1,427,33 (Rb; -uu-); marauimo: dat. sg. m. n. 2,412,30; ma-ruwer: nom. sg. m. Beitr. 73,222 (Sal. c; nach Gl 4,162,36).
Verschrieben: mariuu: nom. pl. n. Gl 2,329,41 (clm 14747, 9. Jh.; Steinm. z. St. erwägt auch die Lesung maruui); acc. pl. n. 333,54 (clm 14747,9. Jh.).
Unsicher, ob hierher (s. 7): marii: Grdf. 4,17,15 (Jc; vgl. Krotz S. 540,585). 1) zart, zerbrechlich: marauui [quia ultra non vocaberis (filia Babylon) mollis et] tenera [Is. 47,1] Gl 1,621,25. mariuu uugilili [quasi avis] teneros fetus [provocet ad volandum, Hier. in Matth. 15,30. 31] 2,333,54. marauuo [nosti domine mi quod parvulos habeam] teneros [, et oves, et boves foetas mecum, Comm. in Gen. = Gen. 33,13] Thoma, Glossen S. 14,3; — hierher vielleicht auch: marauuem teneros [vielleicht zu (vgl. Steinm.): si ambulans per viam ... nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem: non tenebis eam cum filiis, sed abire patieris, captos] tenens [filios, Deut. 22,7] Gl 1,374,32 (zur Glossierung vgl. Meineke, Bernstein S. 113). sama so marauuistin paumes kiuuurammuatemo [haec nomina fortium David ... princeps inter tres, ipse est] quasi tenerrimus ligni vermiculus [2. Reg. 23,8] 427,33 (vgl. noch Gl 1,422,5. 424,44 s. v. mur(u)uui). 2) weich: mit marauimo [sed tamen et niveis tradit deus ipse columbis pinnatum] tenera [plumarum veste colubrum rimante ingenio docte internoscere mixtum innocuis avibus, Prud., Psych. 789] Gl 2,412,30. 3) welk, schlaff: uuelchaz maruuaz [sed illa (doctrina) cum creverit, nihil mordax, nihil vividum, nihil vitale demonstrat, sed totum flaccidum] marcidumque [et mollitum ebullit in olera, et in herbas, Hier. in Matth. 13,31. 32] Gl 2,332,32. []4) neu: sporiu uel mariuu [sive quod de se per alios prophetata compleverit, sive quia ea quae ante propter infirmitatem audientium] rudia [et imperfecta fuerant, sua praedicatione compleverit, Hier. in Matth. 5,17 p. 36] Gl 2,329,41, z. gl. St. maruun Mayer, Griffelgl. Salzb. S. 36,5. 5) in der Verbindung marauuaz bluot (?), nach Davids, Bibelgl. S. 266,1038 ‘dickes Blut’: trunchaner madidus, darüber maruaz pluod humectus [zu: factus sum ... quasi homo] madidus [a vino, Jer. 23,9] Gl 1,631,1/2 (7 Hss. nur trunchaner; vgl. madedus ... liquor (i. e. liquore) umectus vel sanguine(m), CGL IV,363,3). 6) Glossenwort: samftliho maro uueih smechre lepidi (Hs. leperedi) tener mollis delicati (Hs. diligati) Gl 1,202,7. maruer tenellus 4,123,42 (1 Hs. zart). Beitr. 73,222 (nach Gl 4,162,36). 7) unsicher, ob hierher: nahun. niuui marii recens [nuper ipso in tempore, CGL IV,560,42] Gl 4,17,15 (zur möglichen Grundlage viridis ‘grün, jung’ der Vorlage vgl. Krotz S. 540,585, wo auch ein Anschluß an die Wortfamilie mâri erwogen wird).
Abl. mar(a)uuî.
Vgl. mur(u)uui.