Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lunga sw. f.
sw. f., mhd. nhd. lunge; as. lunga (vgl. Gallée, Vorstud. S. 201; s. u.), mnd. lunge, mnl. longe; an. lunga n. — Graff II,231 s. vv. lunga, lunginna, lungunna, lungina.
lung-: nom. sg. -a Gl 3,74,32 (SH A, 4 Hss., 1 Hs. -v-). 178,65 (SH B). 252,6 (SH a 2). 392,34 (Hildeg.). 434,55. 506,12. 4,207,66 (-a aus o korr., Steinm.). Mayer, Glossen S. 104,18. Publ. 62,447,11; -e Gl 3,252,6 (SH a 2). 437,4. 439,30. 4,190,28 (lū-); -] 3,74,50 (SH A, clm 23796, 15. Jh.). Hbr. I,134,256 (SH A); dat. sg. -un Gl 2,715,28; acc. sg. -un Festschr. Ford S. 315,1 (Neapel IV G 68, 9. Jh.); -en Gl 2,522,28. — lunc: nom. sg. Gl 3,52,14 (clm 27329, 14. Jh.; lūc).
Wohl verschrieben: longo: nom. sg. Gl 3,363,26 (Jd; vom Gl.-Wortsch. 6,91 als sw. Mask. lungo angesetzt).
Lunge: lungen [(Ira) rasile figit humi lignum ac se cuspide versa perfodit et calido] pulmonem [vulnere transit, Prud., Psych. 154] Gl 2,522,28. Festschr. Ford S. 315,1. lungun [reddit specus atri volneris undam spumantem, et fixo ferrum in] pulmone [tepescit, Verg., A. IX,701] Gl 2,715,28 (vgl. ferrum fixum, et pulmonem fixum possumus accipere, Serv.). lunc pulmo 3,52,14 (im Abschn. Versus de membris humanis). lunga pulmo a Graeco pleomon, quod cordis flagellum sit [Hbr. I,134,256] 74,32 (1 Hs. lungula). Hbr. I,134,256 (beide im Abschn. De interioribus hominis). lunga pulmo Gl 3,178,65 (im Abschn. De homine et eius membris). 252,6 (1 Hs. lungula). 363,26. 434,55. 437,4. 439,30. 506,12. 4,190,28 (1 Hs. lungula). 207,66. molliz pulmo 3,392,34. lunga [scribimus inclusi, numeros ille, hic pede liber, grande aliquid, quod] pulmo [animae praelargus anhelet, Pers. 1,14] Mayer, Glossen S. 104,18. lunga [iam marcent venae, nulloque umore rigatus aeris alternos angustat] pulmo [meatus, Lucan 4,327] Publ. 62,447,11.
Vgl. lungun, lungunna, lunganna, lunginna, lungannia as., lungula, lungila.
Vgl. Riecke, Med. Fachspr. 2,174 ff.