Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
tholunga st. f.
tholunga st. f. , mhd. dolunge. — Graff V,135. tolunga: nom. sg. Npgl 19,7; acc. sg. Nk 454,19/20 ( Sehrt, N.-Wortsch. acc. pl. ); nom. pl. 456,16 (2). 457,26. — dolung-: gen. sg. -o Nk 454,15; dat. sg. -o 455,4. 8/9; nom. pl. -a 456,28; gen. pl. -ono S 191,8 ( B ); dat. pl. -ôn Nk 454,29. 455,23; -un Gl 2,272,20 ( M, 3 Hss. ); acc. pl. -a Ni 500,18; dolangun ( 2 Hss. ), dolongun: dat. pl. Gl 2,272,21 ( M ). 1) das Dulden, Leiden: die Leiden Christi: daz ... in munistre duruhuuonente dolungono Christes duruh kedult teil nemem ut ... in monasterio perseverantes passionibus Christi per patientia…