Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kuofe sw. F.
kuofe , sw. F.
- nhd.
- Kufe (F.) (2), Holzgefäß, Fass, Wasserkufe, Badewanne, Badezuber, Bottich, Tonne (F.) (1)
- ÜG.:
- lat. cupa SH
- Vw.:
- s. heiltuom-, viur-, wazzer-, wīn-
- Hw.:
- vgl. mnl. cupe, mnd. kōpe, kōve (2), kūpe, kūve
- Q.:
- Enik, EckhV (FB kuofe), Chr, ErnstD, Gl, Lanc, NürnbChr, Parz (1200-1210), PrHess, ReinFu, SH, Tuch, UrbBayÄ, Urk, WeistÖ
- E.:
- ahd. kuofa 37, kuopa*, kufa (?), st. F. (ō), sw. F. (n), Kufe (F.) (2), Gefäß, Tonne (F.) (1), Bottich; germ. *kupa, *kuppa, F., Kufe (F.) (2), Bottich, Becher; s. lat. cūpa, F., Kufe (F.) (2), Tonne (F.) (1); s. idg. *gēu-, *gəu-, *gū-, *geh₂u-, V., biegen, krümmen, wölben, Pokorny 393
- W.:
- nhd. Kufe, F., Kufe (F.) (2), Gefäß, DW 11, 2530
- L.:
- Lexer 119b (kuofe), Hennig (kuofe), WMU (kuofe 1161 [1289] 2 Bel.), LexerHW 1, 1786 (kuofe), Benecke/Müller/Zarncke I, 915a (kuofe), LexerN 3, 287 (kuofe), MWB 3, 758 (kuofe), DRW