Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
hoven swV.
2 tr. ‘jmdn./etw. aufnehmen, beherbergen’ , in der Wendung: jmdn. (von der Obrigkeit Verfolgten) hûsen oder/ unde hoven u. ä. (vgl. hûsen ) ‘jmdm. Asyl gewähren’
3 mit Dat.d.P. ‘jmdn. verehren’
4 refl. ‘sich als dem Hof angemessen, höfisch gebildet erweisen’
5 als Part. gehovet
5.1 oft ‘höfisch gebildet, erzogen; von höfisch angemessenem Verhalten’ (vgl. kurtois )
5.2 ‘auf dem Hof vorhanden, gelagert’
1 intr. ‘Hof halten’ fivnf stete ligent in Sahsen [...] da sol der kvnc mit rehte hoven SchwSp 65a; da got sitzet ans richteres ort / und mit sime vater hobet, / als her uns dicke hat gelobet Brun 8698; her Hof, müget ir iuch münchen, lat / die kloster hoven an iuwer stat Frl 5:33,14 2 tr. ‘jmdn./etw. aufnehmen, beherbergen’, in der Wendung: jmdn. (von der Obrigkeit Verfolgten) hûsen oder/ unde hoven u. ä. (vgl. hûsen ) ‘jmdm. Asyl gewähren’ swer oͮch den, der [...] meineidic, bennic [gebannt] oder ahtic wirt, behaltet, huset oder houet UrkCorp (WMU) 1401,15 ; schirmet oder huset oder hofet ebd. 816,5 u.ö.; swer den æhter hûset oder hovet in steten, oder ûf bürgen, oder in dörfern, oder swâ man in schirmet, [...], die sint alle mit der selben schulde begriffen dâ der æhter inne ist SpdtL 225,1; StRAugsb 103,22 u.ö.; sleit her [der Besitzer] iz aber ûz, unde ne hovit noch ne hûsit her iz [das Tier, das einen Schaden angerichtet hat] , [...], sô ist her unschuldich SSp 87,13 3 mit Dat.d.P. ‘jmdn. verehren’ dannoch diu vil reine [Maria] / wurde von in allen niht vollobet / der al diu himelrotte hobet; swer sie niht lobet, / der selbe tobet Damen 1,16 4 refl. ‘sich als dem Hof angemessen, höfisch gebildet erweisen’ bringet iuwern prîsant [Gabe] / ze hove nâch hovelîchem site: / dâ hovet ir iuch selben mite Tr 3054 5 als Part. gehovet 5.1 oft ‘höfisch gebildet, erzogen; von höfisch angemessenem Verhalten’ (vgl. kurtois ): hêr Drances / ein harde gehovet man En 8529; er sprach, als ein riter sol, / der riterlichen vnd wol / zallen dingen sprechen chan, / vnd sam ein wol gehoft man Krone 4070; Rennew 21492; der hof hât drîer hande diet: / gehoft unt ungehoft, verhoft: der mir diu driu beschiet, / der bat mich, daz ich wære bî den gehoften gerne zaller stunt RvZw 194,2; gehovet, verhovet unde ungehovet Walth 148,16. – die helde ûz œsterrîche heten ie gehoveten muot Walth 36,7; gehofte vreude solt du han, / die geu wise gar verlan Erz III 36,145. – subst.: gewonheit ist noch richer dann nature, / daz merkent die gehoften baz dann von rehter art ein viltz gebure JTit 5403,4 5.2 ‘auf dem Hof vorhanden, gelagert’ dar nâ mût de vrowe jegen [d.i. gegen ] den erven mûsteilen [zur Hälfte abtreten] alle die gehovede spîse SSp 33,21
MWB 2 1741,39; Bearbeiter: Diehl