Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
houbitôn sw. v.
houbitôn sw. v. , mhd. houbeten, houpten; as. hōfdon ( s. u. ), mnd. hoveden; afries. hav(e)dia; ae. héafdian. — Graff IV,759. ge-houbetet: part. prt. Npw 41,1. — gi-hafdade: part. prt. nom. pl. m. Gl 2,741,2 = Wa 17,21 ( Wolf. Helmst. 553, 11. Jh.; z. -a- für -o- in Mittelsilbe vgl. Klein, Stud. S. 484 ). jmdn. enthaupten, ( allgem. ) töten ( ? ) : gihafdade uuerthath [ vos qui estis alterius et ignotae legis, nisi hac nocte discedatis, in crastinum ] decapitabimini [ Pass. Adalb. p. 186 E ] Gl 2,741,2 = Wa 67,21. diu stat Caluariae ... da uurten gehoubetet (Np irslagen) die ferdamnoten , da …