Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
himilrinna sw. f.
sw. f. — Graff II,519.
himil-rinn-: nom. pl. -un Gl 1,273,71 (Rd). 299,27 (Sg 295, 9. Jh.). 516,34 (M). 605,50 (M, 2 Hss.). 4,221,29 (Ja). Thoma, Glossen S. 3,5; acc. pl. -un Gl 1,688,29 (M, 5 Hss., 1 Hs. -vn); -in 30/31 (M, clm 13002, 12. Jh.; zu -in vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 221 Anm. 3; oder verschr.?).
Verschrieben: himil-rinmi: acc. pl. Gl 1,688,31 (M, clm 17403, 13. Jh.).
Schleuse des Himmels: himilrinnun cataractae [caeli apertae sunt, Gen. 7,11] Gl 1,273,71. 299,27. himilrinnun himilgeberg cataractae (fenestrae) [caeli, Comm. in Gen. = ebda.] Thoma, Glossen S. 3,5. himilrinnun [quia] cataractae [de excelsis apertae sunt, Is. 24,18] Gl 1,605,50. himilrinnun [probate me super hoc, dicit dominus: si non aperuero vobis] cataractas [caeli, Mal. 3,10] 688,29 (1 Hs. himilfenstar). himilrinnun cataracta caeli 4,221,29; hierher wohl auch: himilrinnun cataractae [zu: abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum, Ps. 41,8] 1,516,34.