Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hesch
(13. Jh., bair.):
‚Herzchen; corculum‘(nhd.
Herzelein). Diminutivbildung (vgl. Krahe-
Meid 1969: 3, § 95, 4). S. herza, -ilîn. –
herzînAWB? n. a-St., in Gl. 3,74,23 (12. Jh.);
4,169,34 (12. Jh.):
‚Herz, kleines Herz; cor,. Diminutivbildung (vgl. Krahe-
corculum‘
Meid 1969: 3, § 95, 3). S. herza, -în2. –
herzogrîcheAWB mhd. st. n., nur Gl. 3,379,34
(12./13. Jh.):
‚Herrschertum, Herrschaft;(mndl. hertogerike). S. herizogo,
ductura‘
rîchi. – heschAWB mhd. st. m., nur Gl. 3,327,56
(SH, 14. Jh.):
‚der Schlucken, Schluchzen‘
(vgl. mhd. hesche sw. m.). S. heschen. – Ahd.
Wb. 4, 1039 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 383. 386.
748; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 542; Schütz-
eichel6 159. 160; Starck-Wells 271. 273;
Schützeichel, Glossenwortschatz 4, 298. 308
(Belege herzî[n] s. v. herza). 309 f. 311.