Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
heimo sw. m.
heimo sw. m. , mhd. nhd. ( alt ) heime; ae. háma. — Graff IV,953. heim-: nom. sg. -o Gl 2,326,37. 639,20. 3,30,13 ( 5 Hss. ). 81,54 ( SH A, 6 Hss. ). 89,55 ( SH A ). 57 ( SH A, 6 Hss. ). 204,38 ( SH B ). 231,50 ( SH a 2 ). 240,18 ( SH a 2, 5 Hss. ). 275,32 ( SH b, 3 Hss. ). 301,26 ( SH d ). 336,12 ( SH g, 3 Hss. ). 366,49 ( Jd ). 446,56. 452,43. 685,35. 689,27 ( Sg 299, 9./10. Jh. ). 4,347,13. BES 6,54,59. Hbr. I,151,509 ( SH A, -o rad. ). 168,774 ( SH A, -o rad. ). Thies, Kölner Hs. S. 169,16 ( SH ); -e Gl 3,48,33. 89,55 ( SH A ). 58 ( SH A ). 366,39 ( Jd ); - ] 81,56 ( SH A, 15. Jh. ). 89,55…