SHW
Glan-Donnersberger Band 2, Spalte 1371-1372
SHW
Glan-taler Band 2, Spalte 1371-1372
SHW
Glan-vieh Band 2, Spalte 1371-1372
Lexer
glan·aster
glanaster stm. s. glanster.
PfWB
glan·bauer
Glan-bauer m. : ' Bauer im Tal des Glan ', Glaⁿbaueʳ [ KU-Bedb ].
Campe
Der Glanbensabfall , des — es , d. Mz . ungew. der Abfall vom Glauben, die Veränderung des Glaubens, zu welchem man sich bekennet und die Ve…
RDWB2
гланда Mandel f
MLW
* glandagium vel saepe
MLW
* glandaricius , -i m. in lusu verborum c. sensu detrectante i. qui glandibus vescitur – Eichelfresser (ni subest clandarius, v. notam ed.) …
MLW
* glandaticum (cl-), -i n. (glans, cf. francog. glandage; v. Wartburg, Frz. etym. Wb. IV. p. 148 a ; de formatione cf. Stotz, Handb. 2, VI §…
PfWB
Glande f. : ' Eisfläche, auf der Kinder im Winter schlittern ', Glann [ NW-Haßl Spey]; vgl. Glinde ; Syn. s. Schleife 4.
DWB
glan·del
glandel , f. , drüse, mandel; aus lat. glandula entlehnt. zu frühest belegt in der adj. ableitung glandulosisch ( zu glandulosus): weil dase…
Meyers
Glandeln , s. Lymphdrüsen .
DWB
glan·der
glander , m. , kornwurm, aus kalander ( teil 5, 50) entstellt, vgl. Chomels öcon. lex. (1750) 4, 1114, Adelung (1774) 2, 688 .
KöblerMhd
glan·deren
glanderen , sw. V. nhd. „glandern“, glänzen, flimmern Q.: WvÖst (1314) (FB glandern) E.: s. glanz W.: nhd. (ält.) glandern, sw. V., glandern…
MWB
glanderen, glandern swV. ‘glänzen, flimmern’ do sah er ain / vest [Festung] an dem gebirge: / diu gruͤlich umm zirge [Umgebung] / glandert u…
Idiotikon
glanderiereⁿ Band 2, Spalte 631 glanderiereⁿ 2,631
WWB
Glander-īs n. [verstr.] Glatteis. De ganze Wiese was äin Glanderis ( Alt Pb ). ⟨ Glander- ( Alt Pb ), Gland- (Lippe OESTERH) ⟩
DWB
glandern , vb. , ' plätten ', zu 4 glander, s. kalandern, vb., teil 5, 50.
MLW
glandestinus v. clandestinus. Orth-Müller
Idiotikon
Glandeⁿ Band 2, Spalte 631 Glandeⁿ 2,631
MLW
glandifer , -era, -erum. script. -ffer(a): p. MLW 43,26. 1 qui glandes profert – Eicheln tragend : Wandalb. mens. 163 -a glandifera ... arbo…
MLW
* glandigo , -inis n. ususfructus glandium – Eichelnutzung : Chart. Rhen. inf. II 492 (a. 1260) quingentas marcas ... contulimus (sc. comes)…
MLW
* glandino , -are. glandibus pascere – mit Eicheln mästen : Chart. Westph. III 1697 (a. 1213/1215) -are glandinare porcos. Orth-Müller
MLW
glandino·sus
* glandinosus , -a, -um. qui glandulas profert, ulcerosus – Geschwüre hervorbringend, schwärend : Constant. Afric. eleph. 2,28 siccitas -a g…
MLW
glan·dinus
glandinus , -a, -um. balaninus – Behennuss- : v. vol. I. p. 1317,38. Orth-Müller
RhWB
glan·dise
Glandise s. Klandise;
MLW
glando , -inis f. 1 glans – Eichel (usu sing. sensu collectivo) : Chron. Thietm. 1,3 tritico et avena ac -e glandine refertus (sc. pagus) . …
LDWB1
glan·dola
glandola [glạn·do·la] f. (-les) Drüse f. ◆ glandola dal lat ‹anat› Milchdrüse f.; glandola dal netar ‹bot› Nektardrüse f.; glandola dla spöd…
MLW
glan·dolarius
* glandolarius v. * glandularius. Orth-Müller