Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
glan f.
glan , glän , f. , lanze, lanzenreiter, s. DWB gläne .
Aggregat · alle Wörterbücher
ahd. bis Dial. · 14 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 14 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
glan , glän , f. , lanze, lanzenreiter, s. DWB gläne .
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege
glan adj. , mhd. nhd. Lexer glan. glani, über lindista stehend u. mit dessen Suffix wohl zu glani sta zu ergänzen : supe…
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +5 Parallelbelege
Lexer GLAN adj. weichlich, träge? ze guoten werken bin ich glan MWVQVZ Ls. 3,26.
Grimm (DWB, 1854–1961) · +2 Parallelbelege
glan , glän , f. , lanze, lanzenreiter, s. DWB gläne .
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Glan , Nebenfluß der Nahe in der bayer. Pfalz.
Pfälzisches Wb. · +2 Parallelbelege
Glan m. : 1. 'durch die WPf fließender Nebenfluß der Nahe', Glan (glān, glāⁿ) [verbr.]. Kleinen Kindern erzählt man, sie…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
347 Bildungen · 333 Erstglied · 13 Zweitglied · 1 Ableitungen
SHW
Glan-Donnersberger Band/Spalte unbekannt Faksimile ansehen
SHW
Glan-taler Band/Spalte unbekannt Faksimile ansehen
SHW
Glan-vieh Band/Spalte unbekannt Faksimile ansehen
Lexer
glanaster stm. s. Lexer glanster.
PfWB
Glan-bauer m. : ' Bauer im Tal des Glan ', Glaⁿbaueʳ [ KU-Bedb ].
Campe
Der Glanbensabfall , des — es , d. Mz . ungew. der Abfall vom Glauben, die Veränderung des Glaubens, zu welchem man sich bekennet und die Ve…
LDWB1
glanda [glạn·da] f. (-des) 1 Eichel f. 2 ‹anat› Eichel f.
MLW
* glandagium vel saepe
MLW
* glandaricius , -i m. in lusu verborum c. sensu detrectante i. qui glandibus vescitur – Eichelfresser (ni subest clandarius, v. notam ed.) …
MLW
* glandaticum (cl-), -i n. (glans, cf. francog. glandage; v. Wartburg, Frz. etym. Wb. IV. p. 148 a ; de formatione cf. Stotz, Handb. 2, VI §…
PfWB
Glande f. : ' Eisfläche, auf der Kinder im Winter schlittern ', Glann [ NW-Haßl Spey]; vgl. PfWB Glinde ; Syn. s. PfWB Schleife 4.
DWB
glandel , f. , drüse, mandel; aus lat. glandula entlehnt. zu frühest belegt in der adj. ableitung glandulosisch ( zu glandulosus): weil dase…
Meyers
Glandeln , s. Meyers Lymphdrüsen .
DWB
glander , m., n. , ' glanz '. im jüngeren mhd. auf obd. boden bezeugt, vgl. mhd. wb. 1, 545 a , Lexer 1, 1027 ; vereinzelt noch nhd.; mundar…
KöblerMhd
glanderen , sw. V. nhd. „glandern“, glänzen, flimmern Q.: WvÖst (1314) (FB glandern) E.: s. glanz W.: nhd. (ält.) glandern, sw. V., glandern…
MWB
glanderen, glandern swV. ‘glänzen, flimmern’ do sah er ain / vest [Festung] an dem gebirge: / diu gruͤlich umm zirge [Umgebung] / glandert u…
Idiotikon
glanderiereⁿ Band 2, Spalte 631 glanderiereⁿ 2,631 Faksimile ansehen
WWB
Glander-īs n. [verstr.] Glatteis. De ganze Wiese was äin Glanderis ( Kr. Altena u. die krfr. Stadt Lüdenscheid Alt Kr. Altena u. die krfr. S…
DWB
glandern , vb. , ' schlittern, gleiten ' ( auf dem eis ); umgelautet glendern Schwan n. dict. (1788) 1, 767 b , gländern ( s. unten ). über …
MLW
glandestinus v. MLW clandestinus. Orth-Müller
Idiotikon
Glandeⁿ Band 2, Spalte 631 Glandeⁿ 2,631 Faksimile ansehen
MLW
glandifer , -era, -erum. script. -ffer(a): p. MLW 43,26. 1 qui glandes profert – Eicheln tragend : MLW Wandalb. mens. 163 -a glandifera ... …
MLW
* glandigo , -inis n. ususfructus glandium – Eichelnutzung : MLW Chart. Rhen. inf. II 492 (a. 1260) quingentas marcas ... contulimus (sc. co…
MLW
* glandino , -are. glandibus pascere – mit Eicheln mästen : MLW Chart. Westph. III 1697 (a. 1213/1215) -are glandinare porcos. Orth-Müller
MLW
* glandinosus , -a, -um. qui glandulas profert, ulcerosus – Geschwüre hervorbringend, schwärend : MLW Constant. Afric. eleph. 2,28 siccitas …
MLW
glandinus , -a, -um. balaninus – Behennuss- : v. vol. I. p. 1317,38. Orth-Müller
RhWB
Glandise s. Klandise;
MLW
glando , -inis f. 1 glans – Eichel (usu sing. sensu collectivo) : MLW Chron. Thietm. 1,3 tritico et avena ac -e glandine refertus (sc. pagus…
LDWB1
glandola [glạn·do·la] f. (-les) Drüse f. ◆ glandola dal lat ‹anat› Milchdrüse f.; glandola dal netar ‹bot› Nektardrüse f.; glandola dla spöd…
MLW
* glandolarius v. MLW * glandularius. Orth-Müller
KöblerAe
bedíeglan , sw. V. (2) nhd. verheimlichen, verbergen ÜG.: lat. celare GlArPr Q.: GlArPr E.: s. be, díeglan L.: Hall/Meritt 36b, Obst/Schlebu…
KöblerAe
bedīglan , sw. V. (2) Vw.: s. bedíeglan
KöblerAe
bedȳglan , sw. V. (2) Vw.: s. bedíeglan
KöblerAe
diglan , sw. V. (2) Vw.: s. díeglan
KöblerAe
díeglan , sw. V. (2) nhd. verbergen ÜG.: lat. latere Gl Vw.: s. be-, ge- Hw.: s. díegle, déaglan Q.: Gl E.: germ. *dauguljan, *daugaljan, sw…
KöblerAe
dȳglan , sw. V. (2) Vw.: s. díeglan
KöblerAe
Englan , M. Pl., PN Vw.: s. Angle
KöblerAe
gedíeglan , sw. V. (1) nhd. verbergen, verstecken ÜG.: lat. abscondere Gl, contexere Gl, latere Gl, occulere Gl, occultare Gl Q.: Gl E.: s. …
KöblerAe
gedȳglan , sw. V. (1) Vw.: s. gedíeglan
KöblerAe
gesiglan , sw. V. (1) nhd. segeln E.: s. ge-, siglan L.: Lehnert 185b
KöblerAe
næglan , sw. V. (1) nhd. nageln E.: germ. *nagljan, sw. V., nageln; vgl. idg. *onogʰ-,<b> </b>*ongʰ-, *nogʰ-, *h₃n̥gᵘ̯ʰ-, Sb., Nagel, Kralle…
Pfeifer_etym
Raglan m. leichter Mantel, dessen Ärmel so geschnitten sind, daß die Ansatznaht schräg von der Achselhöhle bis zum Halsausschnitt verläuft, …
KöblerAe
siglan , sw. V. (1) nhd. segeln Vw.: s. ge- Hw.: s. segl (1) E.: germ. *segljan, sw. V., segeln; vgl. idg. *sē̆k- (2), *sekH-, V., schneiden…
Herder
Glane , Glasperlen.