Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
friudil st. m.
friudil st. m. , mhd. vriedel, frühnhd. friedel ( DWb. III, 188 ); as. friuthil ( s. u. ), mnd. vrêdel. — Graff III, 788. freodilo: gen. pl. Beitr. 73,255,1 ( mus. Brit. Harl. 2772, 10. Jh. ); friudil-: dass. -o Gl 2,448,66. 509,7; dat. pl. -un 1,626,59 ( M, 3 Hss., 1 Hs. -iv-). 2,194,10 ( M, 4 Hss., 1 Hs. -iv-); acc. pl. -a 304,1 ( M, 2 Hss. ); friedelo: gen. pl. 536,54/55; frid-el-: dass. -o 4,32,26 ( Sal. a 1 ); dat. pl. -un 1,626,61 ( M ); -in ebda. ( M, 12. Jh. ); -ilo: gen. pl. 2,448,66; -olun: dat. pl. 1,626,60 ( M, 2 Hss., 12. Jh. ); fredel: nom. sg. S 401 ( 10. Jh. ); fruidilo: gen. p…