Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
frem(m)en sw. v.
sw. v., mhd. vremen; as. fremmian; mnl. vremen; afries. frema; ae. fremman; an. fremja.
frēm: inf.? Gl 2,144,9 (Frankf. 64, 9. Jh.; oder evtl. part. prt. mit fehlendem gi- wie huobit 10, obit 13); ge-fremet: part. prt. W AB 66,14. 1) etw. vollbringen: sueder sie (guotiv uuerch) gefremet uuerden per praelatos oder per subditos W 66,14 (2 Hss. frummen). 2) etw. darbringen: frēm [quae species ad altare non ad sacrificium, sed ad benedictionem simplicem debeant] exhiberi [Can. apost. IV Überschr. p. 112] Gl 2,144,9.