Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firina st. f.
firina st. f. ; as. firina; afries. firne, ferne; ae. firen; an. firn; got. faírina. — Graff III, 679. firin-: nom. sg. -a Gl 1,138,35 ( Pa K Ra ). 229,20 ( Ra ). 4,221,24 ( Ja ); nom. pl. -a 1,140,6 ( Pa K ). 141,6 ( R ); acc. pl. -o H 20,1,4. — uirina: acc. pl. Gl 2,415,40. S 67,25. 72,98 ( beide Musp., 9. Jh. ). — Verschrieben: fint: acc. sg. Gl 2,401,17. Missetat, Verbrechen, Freveltat, Sünde: firina haupithaft sunte maintat facinus maleficium scelus Gl 1,138,35. firina crimina 140,6. crimina firina seu reprehensio 141,6. firina piaculum 229,20. firina scelus 4,221,24. fi rn [ fasque ] nef…