lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ferrî

an. bis Dial. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 5 Wörterbücher
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
6
Verweise raus
3

Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch

ferrî st. f.

Bd. 3, Sp. 749

ferrî st. f. , mhd. verre, nhd. ferre. — Graff III, 660. ferr-: dat. sg. -i Nc 837,13 [208,5]. verr-: nom. sg. -i Nk 416,23 [58,25] (u-); acc. pl. -i Gl 1,658,16 ( M, 4 Hss., davon 2 u-). 2,435,54; -e 1,658,17 ( M ). Entfernung, Ferne: verri [ quaerebat exemplum ubi legissemus ... quemquam sanctorum gravi volasse corpore, et in puncto horae tanta terrarum ] spatia [ transisse, Dan., Praef. ] Gl 1,658,16. die hohun verri [ nos Vasco Hiberus dividit binis remotos Alpibus trans Cottianorum ] iuga [, trans et Pyrenas ninguidos, Prud., P. Laur. ( II ) 539 ] 2,435,54. uuanda calor solis nemag in for…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–14. Jh.
    Altnordisch
    ferriAdv.

    Köbler An. Wörterbuch

    ferri , Adv. Hw.: s. fjarri

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    ferrîst. f.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    ferrî st. f. , mhd. verre, nhd. ferre. — Graff III, 660. ferr-: dat. sg. -i Nc 837,13 [208,5]. verr-: nom. sg. -i Nk 416…

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Ferri

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Ferri , 1) Ciro , ital. Maler, geb. 1634 in Rom, gest. daselbst 1689, Schüler von Pietro da Cortona in Florenz, vollende…

  4. modern
    Dialekt
    Ferri

    Schweizerisches Idiotikon

    Ferri Band 1, Spalte 918 Ferri 1,918

Verweisungsnetz

39 Knoten, 35 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 34 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ferri

39 Bildungen · 39 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

ferri‑ als Erstglied (30 von 39)

Ferrichromāt

Meyers

Ferrichromāt , s. Chromsaures Eisenoxyd .

Ferrichtunge

WWB

fer·richtunge

Fer-richtunge f. [verstr.] Tätigkeit, Arbeit; Geschäft. Ne Verrichtunge besuärgen ( Isl Is).

Ferricyan

Meyers

ferri·cyan

Ferricyan ( Ferridcyan ) Fe(CN) 6 , im freien Zustand nicht bekanntes dreiwertiges Radikal, das sich wie ein Halogen verhält und mit Wassers…

Ferricyankalium

Meyers

ferricyan·kalium

Ferricyankalium ( Kaliumeisencyanid, rotes Blutlaugensalz, rotes Cyaneisenkalium ) K 3 Fe(CN) 6 entsteht bei Einwirkung oxydierender Substan…

ferriᵉgelen

WWB

ferri·egelen

fer-riᵉgelen V. [verstr.] mit einem→ Riᵉgel (Türriegel) verschließen. Ne Doä verïegeln ( Dor Wl).

Ferrière

Meyers

ferr·iere

Ferrière (spr. ferrĭǟr'), 1) ( La F. ) Dorf im franz. Depart. Isère, Arrond. Grenoble, 950 m ü. M., im Bredatal, hat Eisengruben, eine Schwe…

Ferrières

Meyers

ferri·eres

Ferrières (spr. ferrĭǟr'), Dorf im franz. Depart. Seine-et-Marne, Arrond. Meaux, unfern Lagny, hat eine Kirche aus dem 13. Jahrh., ein präch…

ferrifaber

MLW

ferri·faber

* ferrifaber , -bri m. faber ferrarius – Eisen-, Grobschmied : v. MLW p. 8,69. Antony

ferrifer

MLW

ferr·ifer

* ferrifer , -era, -erum. ferrum ferens – Eisen tragend : 1 adi. de facultate ferrum trahendi: Aldh. ad Acirc. 36 tit. magnes -r; ferrifer .…

ferrifodina

MLW

ferrifodina , -ae f. locus ubi ferrum foditur, ferraria – Eisengrube : Chart. Solod. I 215 p. 113,35 (epist. papae a. 1179) quartam de -is f…

Ferrigni

Meyers

Ferrigni (spr. ferrinji), Pier Francesco (genannt Yorick ), ital. Feuilletonist und Kritiker, geb. 15. Nov. 1836 in Livorno, gest. im Dezemb…

Ferrinitrāt

Meyers

Ferrinitrāt , soviel wie salpetersaures Eisenoxyd.

Ferrioxyd

Meyers

Ferrioxyd , soviel wie Eisenoxyd.

ferripedium

MLW

* ferripedium (-pęd-), -i n. ferrea solea (in equi ungula figenda) – Hufeisen : Chart. Sangall. B 256 (a. 1211) dare xii - ferrip ędia equor…

ferrīpen

WWB

ferr·ipen

fer-rīpen V. [ Enr Isl] durch→ Rīp zugrunde gehen ( WoeN ). — Sprichw.: War Guatt well erhallen, dat kann weder verriepen noch verkallen ( E…

Ferripyrīn

Meyers

Ferripyrīn , Verbindung von Eisenchlorid mit Antipyrin Fe 2 Cl 6 (C 11 H 12 N 2 O) 3 , ein organgerotes, leicht lösliches Pulver, wird äußer…

ferrisc

AWB

ferrisc adj. — Graff III, 661. ferrisk-: dat. pl. -ên Nb 330,10 [361,9]. fernher, weither stammend: uuir uuizen uuola alles tinges kuissa st…

ferriscēn

KöblerAhd

ferriscēn , Adv. Vw.: s. ferriskēn