Meyers
ferri·acetat
Ferriacetāt , s. Essigsaures Eisen .
Meyers
Ferribromid , s. Eisenbromid .
Meyers
Ferrichlorīd , s. Eisenchlorid .
Meyers
Ferrichromāt , s. Chromsaures Eisenoxyd .
WWB
ferr·ichten
fer-richten V. [verstr.] erledigen, ausführen.
WWB
fer·richtunge
Fer-richtunge f. [verstr.] Tätigkeit, Arbeit; Geschäft. Ne Verrichtunge besuärgen ( Isl Is).
Meyers
ferri·cyan
Ferricyan ( Ferridcyan ) Fe(CN) 6 , im freien Zustand nicht bekanntes dreiwertiges Radikal, das sich wie ein Halogen verhält und mit Wassers…
Meyers
ferricyan·kalium
Ferricyankalium ( Kaliumeisencyanid, rotes Blutlaugensalz, rotes Cyaneisenkalium ) K 3 Fe(CN) 6 entsteht bei Einwirkung oxydierender Substan…
WWB
ferri·egelen
fer-riᵉgelen V. [verstr.] mit einem→ Riᵉgel (Türriegel) verschließen. Ne Doä verïegeln ( Dor Wl).
Meyers
ferr·iere
Ferrière (spr. ferrĭǟr'), 1) ( La F. ) Dorf im franz. Depart. Isère, Arrond. Grenoble, 950 m ü. M., im Bredatal, hat Eisengruben, eine Schwe…
Meyers
ferri·eres
Ferrières (spr. ferrĭǟr'), Dorf im franz. Depart. Seine-et-Marne, Arrond. Meaux, unfern Lagny, hat eine Kirche aus dem 13. Jahrh., ein präch…
MLW
ferri·faber
* ferrifaber , -bri m. faber ferrarius – Eisen-, Grobschmied : v. MLW p. 8,69. Antony
MLW
ferr·ifer
* ferrifer , -era, -erum. ferrum ferens – Eisen tragend : 1 adi. de facultate ferrum trahendi: Aldh. ad Acirc. 36 tit. magnes -r; ferrifer .…
MLW
ferrifodina , -ae f. locus ubi ferrum foditur, ferraria – Eisengrube : Chart. Solod. I 215 p. 113,35 (epist. papae a. 1179) quartam de -is f…
Meyers
Ferrigni (spr. ferrinji), Pier Francesco (genannt Yorick ), ital. Feuilletonist und Kritiker, geb. 15. Nov. 1836 in Livorno, gest. im Dezemb…
MLW
ferr·igo
ferrigo v. ferrugo. Antony
Meyers
ferri·hydrat
Ferrihydrāt , Ferrihydroxyd , s. Eisenhydroxyd.
Meyers
Ferrijodīd , s. Eisenjodür .
Meyers
Ferri-kalĭum cyanātum , rotes Blutlaugensalz, Ferricyankalium.
Meyers
Ferrinitrāt , soviel wie salpetersaures Eisenoxyd.
AWB
ferr·ino
ferrino Npw 137,5 s. ferrana.
Meyers
Ferrioxyd , soviel wie Eisenoxyd.
MLW
* ferripedium (-pęd-), -i n. ferrea solea (in equi ungula figenda) – Hufeisen : Chart. Sangall. B 256 (a. 1211) dare xii - ferrip ędia equor…
WWB
ferr·ipen
fer-rīpen V. [ Enr Isl] durch→ Rīp zugrunde gehen ( WoeN ). — Sprichw.: War Guatt well erhallen, dat kann weder verriepen noch verkallen ( E…
Meyers
Ferripyrīn , Verbindung von Eisenchlorid mit Antipyrin Fe 2 Cl 6 (C 11 H 12 N 2 O) 3 , ein organgerotes, leicht lösliches Pulver, wird äußer…
Meyers
ferri·salze
Ferrisalze ( Ferridsalze ), Eisenoxydsalze.
AWB
ferrisc adj. — Graff III, 661. ferrisk-: dat. pl. -ên Nb 330,10 [361,9]. fernher, weither stammend: uuir uuizen uuola alles tinges kuissa st…
KöblerAhd
ferriscēn , Adv. Vw.: s. ferriskēn
WWB
ferr·isen
fer-rīsen V. [verstr.] veredeln, pfropfen.
WWB
ferri·seren
fer-rīseren V. veredeln, pfropfen ( Wbg Mr).