lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ferrî

an. bis Dial. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 5 Wörterbücher
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
6
Verweise raus
3

Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch

ferrî st. f.

Bd. 3, Sp. 749

ferrî st. f. , mhd. verre, nhd. ferre. — Graff III, 660. ferr-: dat. sg. -i Nc 837,13 [208,5]. verr-: nom. sg. -i Nk 416,23 [58,25] (u-); acc. pl. -i Gl 1,658,16 ( M, 4 Hss., davon 2 u-). 2,435,54; -e 1,658,17 ( M ). Entfernung, Ferne: verri [ quaerebat exemplum ubi legissemus ... quemquam sanctorum gravi volasse corpore, et in puncto horae tanta terrarum ] spatia [ transisse, Dan., Praef. ] Gl 1,658,16. die hohun verri [ nos Vasco Hiberus dividit binis remotos Alpibus trans Cottianorum ] iuga [, trans et Pyrenas ninguidos, Prud., P. Laur. ( II ) 539 ] 2,435,54. uuanda calor solis nemag in for…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–14. Jh.
    Altnordisch
    ferriAdv.

    Köbler An. Wörterbuch

    ferri , Adv. Hw.: s. fjarri

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    ferrîst. f.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    ferrî st. f. , mhd. verre, nhd. ferre. — Graff III, 660. ferr-: dat. sg. -i Nc 837,13 [208,5]. verr-: nom. sg. -i Nk 416…

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Ferri

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Ferri , 1) Ciro , ital. Maler, geb. 1634 in Rom, gest. daselbst 1689, Schüler von Pietro da Cortona in Florenz, vollende…

  4. modern
    Dialekt
    Ferri

    Schweizerisches Idiotikon

    Ferri Band 1, Spalte 918 Ferri 1,918

Verweisungsnetz

11 Knoten, 7 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 6 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ferri

39 Bildungen · 39 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

ferri‑ als Erstglied (30 von 39)

Ferrichromāt

Meyers

Ferrichromāt , s. Chromsaures Eisenoxyd .

Ferrichtunge

WWB

fer·richtunge

Fer-richtunge f. [verstr.] Tätigkeit, Arbeit; Geschäft. Ne Verrichtunge besuärgen ( Isl Is).

Ferricyan

Meyers

ferri·cyan

Ferricyan ( Ferridcyan ) Fe(CN) 6 , im freien Zustand nicht bekanntes dreiwertiges Radikal, das sich wie ein Halogen verhält und mit Wassers…

Ferricyankalium

Meyers

ferricyan·kalium

Ferricyankalium ( Kaliumeisencyanid, rotes Blutlaugensalz, rotes Cyaneisenkalium ) K 3 Fe(CN) 6 entsteht bei Einwirkung oxydierender Substan…

ferriᵉgelen

WWB

ferri·egelen

fer-riᵉgelen V. [verstr.] mit einem→ Riᵉgel (Türriegel) verschließen. Ne Doä verïegeln ( Dor Wl).

Ferrière

Meyers

ferr·iere

Ferrière (spr. ferrĭǟr'), 1) ( La F. ) Dorf im franz. Depart. Isère, Arrond. Grenoble, 950 m ü. M., im Bredatal, hat Eisengruben, eine Schwe…

Ferrières

Meyers

ferri·eres

Ferrières (spr. ferrĭǟr'), Dorf im franz. Depart. Seine-et-Marne, Arrond. Meaux, unfern Lagny, hat eine Kirche aus dem 13. Jahrh., ein präch…

ferrifaber

MLW

ferri·faber

* ferrifaber , -bri m. faber ferrarius – Eisen-, Grobschmied : v. MLW p. 8,69. Antony

ferrifer

MLW

ferr·ifer

* ferrifer , -era, -erum. ferrum ferens – Eisen tragend : 1 adi. de facultate ferrum trahendi: Aldh. ad Acirc. 36 tit. magnes -r; ferrifer .…

ferrifodina

MLW

ferrifodina , -ae f. locus ubi ferrum foditur, ferraria – Eisengrube : Chart. Solod. I 215 p. 113,35 (epist. papae a. 1179) quartam de -is f…

Ferrigni

Meyers

Ferrigni (spr. ferrinji), Pier Francesco (genannt Yorick ), ital. Feuilletonist und Kritiker, geb. 15. Nov. 1836 in Livorno, gest. im Dezemb…

Ferrinitrāt

Meyers

Ferrinitrāt , soviel wie salpetersaures Eisenoxyd.

Ferrioxyd

Meyers

Ferrioxyd , soviel wie Eisenoxyd.

ferripedium

MLW

* ferripedium (-pęd-), -i n. ferrea solea (in equi ungula figenda) – Hufeisen : Chart. Sangall. B 256 (a. 1211) dare xii - ferrip ędia equor…

ferrīpen

WWB

ferr·ipen

fer-rīpen V. [ Enr Isl] durch→ Rīp zugrunde gehen ( WoeN ). — Sprichw.: War Guatt well erhallen, dat kann weder verriepen noch verkallen ( E…

Ferripyrīn

Meyers

Ferripyrīn , Verbindung von Eisenchlorid mit Antipyrin Fe 2 Cl 6 (C 11 H 12 N 2 O) 3 , ein organgerotes, leicht lösliches Pulver, wird äußer…

ferrisc

AWB

ferrisc adj. — Graff III, 661. ferrisk-: dat. pl. -ên Nb 330,10 [361,9]. fernher, weither stammend: uuir uuizen uuola alles tinges kuissa st…

ferriscēn

KöblerAhd

ferriscēn , Adv. Vw.: s. ferriskēn