Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
falko sw. m.
falko sw. m. , falk st. m. , mhd. valke, nhd. falk, falke; mnd. mnl. valke, valk; an. falki. — Graff III,498. Schwach flektiert: falch-: nom. sg. -o Gl 1,341,3 ( 2 Hss., davon -c ⊢ - Sg 283, 9. Jh. ). 343,8. 345,21. 348,20 ( M ). 366,3. 2,160,37. 3,21,3 ( 4 Hss. ). 203,54 ( SH B ). 226,53 ( SH a 2, 2 Hss. ). 313,15 ( SH e ). 459,9. 461,18 ( Sg 299, 9./10. Jh. ). 462,1. 463,17. 464,14 (fa l cho). 688,9 ( Sg 299, 9./10. Jh. ). 4,43,40 ( Sal. a 1, 6 Hss. ). 60,23 ( Sal. a 1, 4 Hss. ). 70,32 ( Sal. a 1 ). 134,18 ( Sal. c ). 213,45 ( 2 Hss. ). 255,21 ( 2 Hss. ). Hss. Augsb. S. 62. Npw 103,18; -e Gl…