Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
cosp ae. st. m.
[ cosp ae. st. m. cospas: acc. pl. Gl 1,460,4 ( Carlsr. Aug. CXXXV, 10. Jh. ). 15 ( Stuttg. Theol. et phil. fol. 218, 12. Jh. ); verschrieben : coysp: nom. sg. 16 ( Bern 258, 10. Jh.; zum hereingezogenen -y-, fälschlich für v des vernacule-saxonice , vgl. Leydecker S. 55 ). ( Eisen- ) Band, Klammer, Verbindungsstück: legg et uel cospas [ ferrum quoque plurimum ad clavos ianuarum, et ad ] commissuras [ atque iuncturas praeparavit David, 1. Paral. 22, 3 ]. ]