Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
cosp ae. st. m.
ae. st. m.
cospas: acc. pl. Gl 1,460,4 (Carlsr. Aug. CXXXV, 10. Jh.). 15 (Stuttg. Theol. et phil. fol. 218, 12. Jh.); verschrieben: coysp: nom. sg. 16 (Bern 258, 10. Jh.; zum hereingezogenen -y-, fälschlich für v des vernacule-saxonice, vgl. Leydecker S. 55).
(Eisen-)Band, Klammer, Verbindungsstück: legget uel cospas [ferrum quoque plurimum ad clavos ianuarum, et ad] commissuras [atque iuncturas praeparavit David, 1. Paral. 22, 3].]