lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

commis

mnd. bis Lex. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

DWB
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
1
Verweise raus
9

Eintrag · Grimm (DWB, 1854–1961)

commis m.

Bd. 2, Sp. 630
commis, m. sprich commí: minister in mercatura facienda, handlungsdiener, beauftragter.
88 Zeichen · 2 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    commisN.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    commis , N. nhd. Auftrag I.: Lw. lat. commissio E.: s. lat. commissio, F., Vereinigung, Verbindung, Wettkampf, Preisrede…

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    commism.

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    commis , m. sprich commí: minister in mercatura facienda, handlungsdiener, beauftragter.

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Commis

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg

    Commis , Handlungsdiener, Bureaugehilfe; commis voyageur (Kommi Wojaschör), Geschäftsreisender.

Verweisungsnetz

15 Knoten, 10 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Wurzel 2 Kompositum 8 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit commis

57 Bildungen · 57 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

commis‑ als Erstglied (30 von 57)

commiscens

MLW

adi. 1. commiscens , -entis . mixtionis efficiens — Mischung bewirkend : Albert. M. meteor. 4,1,5 p. 714 b ,7 calidum est -s commiscens et a…

commisceo

LmL

commisceo et commisco -miscui , -mixtum , -ere 1. (zu einem Zusammenklang) verschmelzen 2. vermischen (in Bezug auf unterschiedliche Interva…

Commiscibel

Herder

Commiscibel , lat., mischbar; commisciren , mischen.

commiscibilis

MLW

commiscibilis , -e . 1 adi.: (se) commiscendi facultatem habens, ad commixtionem habilis — (ver)mischbar, der (Ver-)Mischung fähig : a stric…

commiscibilitas

MLW

* commiscibilitas , -atis f. se commiscendi facultas — Fähigkeit, sich zu vermischen : Albert. M. gener. 1,6,4 p. 410 a ,26 est in aere ... …

commisco

MLW

commisco v. commisceo . Antony

commiserans

MLW

commis·e·rans

subst. commiserans , -antis m. qui colluget — Mittrauernder , -klagender : Berth. (?) annal. a. 1079 p. 316,49 non sine lacrimosa domni papa…

commiseratio

MLW

commis·e·ratio

commiseratio , -onis f. compassio, miseratio — Mitleid, Anteilnahme, Erbarmen : 1 proprie: Lup. Ferr. epist. 88 ut ... calamitatis nostrae -…

commisereor

MLW

commisereor , -eri . condolere, miserando respicere — Mitleid haben (mit) : Metell. Quir. 35,24 (ed. P. Ch. Jacobsen . 1965) sexum, genus, l…

commiseror

MLW

commis·e·ror

commiseror (conm-) , -are commiserari . 1 gener. i. q. compati, condolere — Mitleid haben, sich erbarmen : Herig. Ursm. 2,15 reliquę Christi…

commissa

MLW

commissa , -ae f. 1 commendata, subdita — Anvertraute , Untergebene : Regesta Alsatiae 656,6 (ed. A. Bruckner . 1949; a. 888/906) ut limen m…

Commissǟr

Adelung

commis·s·aer

Der Commissǟr , des -s, plur. die -e, nach dem Französ. Commissaire, oder der Commissārius, des -rii, plur. die -rii, oder Commissārien, nac…

Commissärpriese

Wander

Commissärpriese Eine Commissärpriese nehmen. – Frischbier, I, 521.

Commissar

Wander

commis·sar

Commissar Commissarien haben jhre Herren im busen. – Henisch, 569.

commissaria

MLW

commis·s·aria

? * commissaria (comesa-) , -ae f. de praestatione commissario debita fort. i. q. tributum pro tutela solvendum, advocatia — viell.: Schutz-…

Commissariāt

Adelung

Das Commissariāt , des -es, plur. die -e, aus dem mittlern Lateinischen, die sämmtlichen Commissarii einer Armee, welche die Lebensmittel un…

commissarie

MNWB

commis·sarie

+ commissarie , -ies , ° cumsaries (Goslar 1508), m. , Beauftragter, Vertreter, Bevollmächtigter .

commissarie

FWB

1. ›Auftrag, Vollmacht eines Kommissars‹; 2. bedeutungsverwandt zu kelnerei.

commissaries

KöblerMnd

commis·s·aries

commissaries , M. nhd. Beauftragter, Vertreter, Bevollmächtigter Hw.: s. commissarie E.: s. mlat. commissārius, M., Beauftragter; vgl. lat. …

commissarius

MLW

commis·s·arius

commissarius (comi-) , -i m. de eo cui vices vel negotia iurisdictionis, administrationis, tuitionis sim. deferuntur i. q. (de)legatus, vica…

Commissarĭus loci

Meyers

Commissarĭus loci ( Steuerrat ) war der Name der 1689 in der Kurmark eingeführten Steuerbeamten, welche die städtische Akzise zu kontrollier…

Commíß-Fahrer

Adelung

commis·s·fahrer

Der Commíß-Fahrer , des -s, plur. ut nom. sing. im Seekriege, ein Seefahrer, der Commission, d. i. Auftrag, Vollmacht hat, auf feindliche Sc…

commissie

MNWB

commis·sie

+ commissie , f. , Übertragung einer Pfründe ( commende, s. d.); überh. Übertragung, Vollmacht; die übertragene kleine Pfründe selbst. S. no…

commissio

GWB

commis·sio

commissio lat; Großschr wie Kommission Bed 1, mBez auf Goethes eigene Gremientätigkeit [ bezüglich Auslieferung eines jungen Mannes an das p…

Commissiōn

Adelung

commis·sion

Die Commissiōn , plur. die -en, aus dem Franz. Commission, und mittlern Latein. Commissio. 1) Die Vollmacht, Gewalt, die man jemanden gibt, …