lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

canus

Lex. bis lat. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 2 Wörterbücher
Anchors
3 in 2 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
1

Hauptquelle · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

Canus

Bd. 1, Sp. 784

Canus (eigentlich Cano ), Melchior, Spanier, geb. 1520 zu Taracon, Dominikaner, 1546 Prof. der Theologie zu Salamanca, wurde wegen seiner Gelehrsamkeit zum Tridentinerconcil geschickt, wo er an den Vorberathungen über Beicht und Eucharistie besondern Antheil nahm. 1552 machte ihn Philipp II. zum Bischof der canarischen Inseln, doch kam C. niemals dahin, denn er verschob immer seinen Abzug, wurde Provinzial in Castilien. st. schon 1560 zu Toledo. Berühmt seine „ Loci Theologici ”, eine Einleitung zur Dogmatik in 12 Büchern, worin er namentlich das Verhältniß der Theologie zur Philosophie und Ge…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Canus

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

    Canus (eigentlich Cano ), Melchior, Spanier, geb. 1520 zu Taracon, Dominikaner, 1546 Prof. der Theologie zu Salamanca, w…

  2. Latein
    canus

    Mittellateinisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    1. canus , -a, -um . MLW form. : ? gen. MLW pl. -ium canium : MLW l. 69. ? MLW compar. -nores canores : MLW l. 71. albid…

Verweisungsnetz

4 Knoten, 1 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 1 Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit canus

31 Bildungen · 2 Erstglied · 28 Zweitglied · 1 Ableitungen

canus‑ als Erstglied (2 von 2)

*canusella

MLW

canus·ella

* canusella , -ae f. ( cf. canus, * canuca, MLW ital. dial. canutole , v. O. Penzig, Flora popolare italiana. I. 1924. p. 200) fort. MLW i. …

Canusium

Meyers

Canusium , Stadt, s. Meyers Canosa di Puglia .

canus als Zweitglied (28 von 28)

Africanus

Herder

Africanus , Beinamen zweier Scipionen. 2. Sextus Julius, christl. Geschichtschreiber aus dem 3. Jahrh., st. als Presbyter im paläst. Nikopol…

antelucanus

MLW

ante·lucanus

antelucanus , -a, -um . 1 gener. MLW i. q. ante lucem exsistens — vor Tagesanbruch liegend : MLW Adalb. Magd. chron. MLW a. 942 -o antelucan…

arcanus

MLW

arca·nus

arcanus (arch-) , -a, -um . MLW form. -nia: MLW l. 38. I adi. : A celatus — heimlich : MLW Thietm. (?) chron. 5,18 archanas Sclavi insidias.…

*archidecanus

MLW

archi·decanus

* archidecanus , -i m. maior decanus — Domdekan ( cf. MLW Gloss. III 378,54 St.-S. -us archidecanus uronedechen): MLW Vita Annon. I 2,8 p. 4…

Becānus

Meyers

bec·anus

Becānus , Martinus , eigentlich Verbeeck oder van der Beeck , jesuitischer Theolog, geb. um 1560 zu Hilvarenbeeck in Brabant, gest. 94. Jan.…

*burdecanus

MLW

burde·canus

* burdecanus , -i m. (burgus et decanus) decanus presbyterorum civitatis — Vorsteher der städtischen Pfarrer ( cf. MLW Dt. Rechtswb. II. p. …

cantus rusticanus

LmL

cantus rusticanus bäuerlicher Gesang — rustic song [syn.: cantus laycalis] [s.XV] LmL Anon. Mell. 2, 4: Irregularis autem dicitur cantus rus…

*catholicanus

MLW

catholic·anus

* catholicanus , -i m. christianus (pius) — (frommer) Christ : MLW Ekkeh. IV. bened. I 20,33 convenit hic panis, mel, piscis cā-is cātholica…

*centicanus

MLW

centi·canus

* centicanus , -a, -um . centum carmina canens — hundertfältig singend : MLW Heiric. Germ. II 6,134 gutture -o centicano . Bansa

chacanus

MLW

chacanus v. MLW caganus .

*claricanus

MLW

* claricanus , -a, -um . voce clara praeditus — mit heller Stimme begabt : v. p. 679,49. Schmidt

commarcanus

KöblerAhd

commarca·nus

commarcanus , M. nhd. Markberechtigter, Nachbar, Markgenosse ne. owner of a land-mark, neighbour (M.) Q.: LBai (vor 743) E.: s. germ. *markō…

*corticanus

MLW

* corticanus (cur-) , -i m. ( * cortis) hortus (clausus) — (umfriedeter) Garten : MLW Dipl. Karoli III . 145 p. 232,35 cu-us curticanus et c…

Decānus

Adelung

deca·nus

Der Decānus , des Decani, plur. die Decani, oder der Decān, des -es, plur. die -e, aus dem Latein. Decanus, welches eigentlich einen Vorgese…

deccanus

MLW

deccanus v. MLW decanus .

docticanus

MLW

docticanus , -a, -um . docte canens, loquens — gelehrt tönend, singend, sprechend : MLW Carm. imag. 10,2,7 -o docticano matrem se dogmate fi…

*dulcicanus

MLW

* dulcicanus , -a, -um . suaviter canens — süß singend : MLW Heiric. Germ. I 5 praef. 31 o -um dulcicanum rapereris in alitem! MLW Herm. Aug…

incanus

GWB

inca·nus

incanus botan, Artbezeichnung: (weißlich-)grau; ‘Geranium incanum’ s °Geranium Robert Charlier R.C.

Leo Africānus

Meyers

leo·africanus

Leo Africānus , eigentlich Alhassan ibn Mohammed Alwazzan , maur. Schriftsteller aus Cordoba, gest. um 1526, bereiste seit 1492 Nordafrika u…

Lucanus

Herder

luc·anus

Lucanus , Marcus Annäus, geb. 38 n. Chr. zu Corduba in Spanien, Neffe des Philosophen Seneca, erwarb zu Rom Ruhm als Redner u. Dichter sowie…

marcanus

KöblerAhd

marc·anus

marcanus , Adj., M. nhd. Grenz..., Angrenzer, Nachbar ne. border..., neighbour (M.) Q.: Urk (851) E.: s. marca (1)

Ocellus Lucanus

Herder

Ocellus Lucanus d.h. O. aus Lukanien (Großgriechenland), ein um 500 v. Chr. lebender Philosoph, der noch den Unterricht des Pythagoras genos…

Pellicānus

Meyers

pelli·canus

Pellicānus (latinisiert für Kürschner ), Konrad , einer der schweiz. Kirchenreformatoren des 16. Jahrh., geb. 8. Jan. 1478 zu Ruffach im Els…

publicanus

FindeB

public·anus

BMZ Lexer publicân stm. publicanus MWVQVZ EvA. MWVQVZ Tauler MWVQVZ Seuse

Vulcānus

Meyers

vul·canus

Vulcānus (ältere Form Volcanus ), der italische Gott des Feuers, insbes. als Schützer gegen Feuersbrünste mit der Stata Mater verehrt, die d…

Ableitungen von canus (1 von 1)

Becānus

Meyers

Becānus , Martinus , eigentlich Verbeeck oder van der Beeck , jesuitischer Theolog, geb. um 1560 zu Hilvarenbeeck in Brabant, gest. 94. Jan.…