Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
butin
dem 9. Jh.:
‚Bütte, Bottich, Faß, dolium, cupa‘
〈Var.: p-; -d-〉 (zur Dekl. vgl. Braune, Ahd.
Gr.14 § 211 Anm. 3c; Wilmanns, Dt. Gr. II
§ 236, 2 und Anm. 1). – Mhd. büten, büt(t)e
479 bûtil – butiraS480
(vgl. Paul, Mhd. Gr.23 § 126 Anm. 2)
‚Gefäß,, nhd. Bütte, mdartl. auch bütten
Bütte‘
(Schweiz. Id. IV, 1911; Fischer, Schwäb. Wb.
I, 1562 f.); vgl. auch nhd. Büttner
‚Böttcher,.
Küfer‘