Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bulla f.
f.; mnl. bulle (Verdam, Mnl. hwb.); ae. bule; aus lat. bulla; z. Möglichkeit d. Vermischung mit germ. Bildungen u. z. d. dt. Maa. vgl. Frings, Germ. Rom. S. 89 f.
bulla: nom. sg. Gl 5,48,10 (Trier 40, 10. Jh.).
sich wölbendes Gefäß: Schüssel, Schale, Schöpfgefäß, Becher: cratus (d. i. Kontamination aus crater u. cyathus, vgl. Steinm. z. Gl 4,245,50). []
Vgl. bolla sw. f., bollo2 sw. m.