Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
bulla f.
bulla f. ; mnl. bulle ( Verdam, Mnl. hwb. ); ae. bule; aus lat. bulla; z. Möglichkeit d. Vermischung mit germ. Bildungen u. z. d. dt. Maa. vgl. Frings, Germ. Rom. S. 89 f. bulla: nom. sg. Gl 5,48,10 ( Trier 40, 10. Jh. ). sich wölbendes Gefäß: Schüssel, Schale, Schöpfgefäß, Becher: cratus ( d. i. Kontamination aus crater u. cyathus, vgl. Steinm. z. Gl 4,245,50). Vgl. bolla sw. f., bollo 2 sw. m.